يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ اَمَّآ اَحَدُكُمَا فَيَسْقِيْ رَبَّهٗ خَمْرًا ۗوَاَمَّا الْاٰخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَّأْسِهٖ ۗ قُضِيَ الْاَمْرُ الَّذِيْ فِيْهِ تَسْتَفْتِيٰنِۗ
yā ṣāḥibayis-sijni ammā aḥadukumā fa yasqī rabbahū khamrā(n), wa ammal-ākharu fa yuṣlabu fa ta'kuluṭ-ṭairu mir ra'sih(ī), quḍiyal-amrul-lażī fīhi tastaftiyān(i).
हे जेल दे दो कैदी, "तुंदे च इक अपने मालिक गी शराब देने दा प्रभारी होग। रही गल्ल दूई दी तां उसी सूली च चढ़ाया जाग, ते चिड़ियां उंदे सिर दा इक हिस्सा खांगन। जिस गल्लै दे बारे च तुसें मिगी पुच्छेआ हा, उंदा जवाब दित्ता गेदा ऐ।
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
ते उने अपने मां-प्यो गी सिंहासन उप्पर चुक्की लेता। ते उनेंगी (सभनें) उसी (यूसुफ) प्रणाम कीता। ते उने (यूसुफ) आख्या, "हे मेरे पिता! ए मेरे पिछले सपने दी व्याख्या ऐ। ते सचमुच मेरे रब ने इसगी हकीकत च बदली दित्ता ऐ। सचमुच मेरे रब ने मेरे कन्ने भला कित्ता ऐ, जिसलै उने मिगी जेल थमां मुक्त कीता हा ते जिसलै उने तुसें गी ग्रां थमां लेई आया हा, शैतान ने मेरे ते मेरे भ्राएं दे बश्कार (रिश्ते) नष्ट करने दे बाद। सचमुच, मेरा रब जेह्ड़ा चाह्न्दा ऐ, उस च कोमल ऐ। वाकई, ओह् गै ऐ सर्वज्ञ, सर्वज्ञानी।