اِذْ قَالَ يُوْسُفُ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ رَاَيْتُ اَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَاَيْتُهُمْ لِيْ سٰجِدِيْنَ
iż qāla yūsufu li'abīhi yā abati innī ra'aitu aḥada ‘asyara kaukabaw wasy-syamsa wal-qamara ra'aituhum lī sājidīn(a).
(Kae), bere a Yusuf ka kyerɛɛ n'agya sɛ, "O m'agya! Ampa ara, me (soo daeɛ) sɛ mɛhunu nsoromma du-baako, owia ne bosome; mehunuu wɔn nyinaa sɛ wɔrekotow me."
قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).
Ɔno (n'agya) kaa sɛ, "O me ba! Nka wo daeɛ nkyerɛ wo nuanom, wɔbɛbɔ pɔw (sɛ wɔbɛsɛe) wo. Nokwarem no, Satan yɛ ɔtamfo a ɔda adi pefee ma nnipa."
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Na ɔtetee n’awofo so wɔ ahengua no so. Na wɔn (wɔn nyinaa) kotow no (Yusuf). Na ɔno (Yusuf) kaa sɛ, "O m'agya! Wei ne me daeɛ a atwam no nkyerɛaseɛ. Na ampa ara m'Awurade ama ayɛ nokorɛ. Ampa ara, m'Awurade ayɛ me papa, berɛ a ɔyii me firii afiase ne berɛ a Ɔde mo firii akuraa no ase, berɛ a Satan sɛee (abusuabɔ) a ɛda me ne me nuanom ntam akyi. Ampa ara, m'Awurade yɛ odwo wɔ deɛ Ɔpɛ mu. Nokwarem no, Ɔno ne deɛ Nea Onim Ade Nyinaa, Onyansafo.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Enti berɛ a abofra no duu (mfeɛ) no ɔtumi ne no sɔɔ hwɛeɛ, (Ibrahim) kaa sɛ, "O me ba! Ampa ara, mesoo daeɛ sɛ merekum wo. Enti dwene deɛ wodwene ho!" Ɔno (Ismail) buaa sɛ, "O m'agya! Yɛ deɛ (Allah) hyɛ wo; sɛ Onyankopɔn pɛ a, wobɛhunu me wɔ wɔn a wɔtɔ wɔn bo ase no mu."