۞ اَتَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَاَنْتُمْ تَتْلُوْنَ الْكِتٰبَ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
ata'murūnan-nāsa bil-birri wa tansauna anfusakum wa antum tatlūnal-kitāb(a), afalā ta‘qilūn(a).
Чаро шумо дигаронро ба некӣ фармон медиҳед ва худро фаромӯш мекунед, дар ҳоле ки китоби Тавротро мехонед? Оё намефаҳмед?
وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ
wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).
Ва дар миёни қавми Мусо қавме буданд, ки (мардумро) бо ҳақ (асоси) ҳақ роҳнамоӣ мекарданд ва бо он (низ) ба адолат рафтор мекарданд ва адолат мекарданд.
وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ ࣖ
wa mimman khalaqnā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).
Ва аз миёни офаридагони мо, гурӯҳе ҳастанд, ки онҳоро ба (ростӣ) ҳидоят мекунанд ва ба (ростӣ) ба адолат рафтор мекунанд.
وَمَنْ اَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّنْ دَعَآ اِلَى اللّٰهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَّقَالَ اِنَّنِيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa man aḥsanu qaulam mimman da‘ā ilallāhi wa ‘amila ṣāliḥaw wa qāla innanī minal-muslimīn(a).
Ва чӣ касе сухани беҳтаре аз касе дорад, ки Худоро даъват мекунад ва корҳои шоиста мекунад ва мегӯяд: «Ба ростӣ, ман аз мусалмононам»?
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَ تَقُوْلُوْنَ مَا لَا تَفْعَلُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lima taqūlūna mā lā taf‘alūn(a).
Эй касоне, ки имон овардаед, чаро суханеро мегӯед, ки намекунед?
كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا لَا تَفْعَلُوْنَ
kabura maqtan ‘indallāhi an taqūlū mā lā taf‘alūn(a).
(Ин) назди Аллоҳ сахт нохушоянд аст, ки суханонеро бигӯед, ки худ анҷом намедиҳед.
مَثَلُ الَّذِيْنَ حُمِّلُوا التَّوْرٰىةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوْهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ اَسْفَارًاۗ بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
maṡalul-lażīna ḥummilut-taurāta ṡumma lam yaḥmilūhā kamaṡalil-ḥimāri yaḥmilu asfārā(n), bi'sa maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātillāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Мисоли мардуме, ки Тавротро бар дӯш доранд, вале онро намебардоранд (ба он амал намекунанд), мисли харест, ки китоби ғафсро мебардорад. Мисоли мардуме, ки оёти Худоро дурӯғ мешуморанд, хеле бад аст. Ва Худо ситамкоронро ҳидоят намекунад.