يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
Fiafraíonn siad díot (Muhammad) cad ba chóir dóibh a chaitheamh. Abair, "Is cuma cén saibhreas a thugann tú, ba chóir é a bheith beartaithe do thuismitheoirí, do ghaolta, do dhílleachtaí, do na boicht agus do dhaoine ar thuras." Agus cibé maitheas a dhéanann tú, is fíor go bhfuil Dia Uile-eolach.
قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ
qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).
Abair (Muhammad), "Mínigh dom, má bhaineann Allah do chloisteáil agus do radharc uait agus má dhúnann sé do chroí, cé hé an dia seachas Allah a bhfuil an chumhacht aige iad a thabhairt ar ais duit?" Féach mar a mhínigh Muid (dóibh) comharthaí (Ár) gcumhachta arís agus arís eile, ach choinnigh siad ag casadh uathu.
قُلْ اَرَاَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ بَغْتَةً اَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الظّٰلِمُوْنَ
qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi bagtatan au jahratan hal yuhlaku illal-qaumuẓ-ẓālimūn(a).
Abair (Muhammad), "Mínigh dom, má thagann pionós Allah ort go tobann nó go hoscailte, an mbeidh aon duine ann (Allah) a scriosfaidh seachas na daoine a dhéanann an mhí-iompar?"
قُلْ مَنْ يُّنَجِّيْكُمْ مِّنْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُوْنَهٗ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۚ لَىِٕنْ اَنْجٰىنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
qul may yunajjīkum min ẓulumātil-barri wal-baḥri tad‘ūnahū taḍarru‘aw wa khufyah(tan), la'in anjānā min hāżihī lanakūnanna minasy- syākirīn(a).
Abair (Muhammad), "Cé a fhéadfaidh sibh a shábháil ó thubaiste ar tír agus ar muir, nuair a ghuíonn sibh air go humhal agus le guth mín?" (Trí rá), "Dá mbeadh Sé tar éis sinn a shábháil ón (tubaiste) seo, bheimis ina ndaoine buíochais."
وَكَيْفَ اَخَافُ مَآ اَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُوْنَ اَنَّكُمْ اَشْرَكْتُمْ بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا ۗفَاَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ اَحَقُّ بِالْاَمْنِۚ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۘ
wa kaifa akhāfu mā asyraktum wa lā takhāfūna annakum asyraktum billāhi mā lam yunazzil bihī ‘alaikum sulṭānā(n), fa ayyul-farīqaini aḥaqqu bil-amn(i), in kuntum ta‘lamūn(a).
Cén chaoi a bhféadfadh eagla a bheith orm roimh an rud a cheanglaíonn tú (le Allah), cé nach bhfuil eagla ort roimh an rud nár nocht Allah féin duit faoi chomhpháirtithe a cheangal leis. Cé acu den dá ghrúpa atá níos mó i dteideal slándála (ó thubaiste), dá mbeadh a fhios agat amháin?”
اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَّهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَۗ
afa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā bayātaw wa hum nā'imūn(a).
Mar sin, an mbraitheann muintir na mbailte slán ónár bpionós a thagann san oíche agus iad ina gcodladh?
اَوَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَّهُمْ يَلْعَبُوْنَ
awa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā ḍuḥaw wa hum yal‘abūn(a).
Nó an mbraitheann muintir an bhaile slán ónár bpionós a thiocfaidh ar maidin agus iad ag imirt?
اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ
afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).
Nó an mbraitheann siad slán ó phionós (gan choinne) Allah? Ní bhraitheann aon duine slán ó phionós Allah ach amháin na daoine a chailleann.
اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ
awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).
Nó nach léir dóibh siúd a oidhríonn an talamh i ndiaidh a áitritheoirí, dá mba thoil Linn é, go ndéanfaimis pionós orthu as a bpeacaí, agus go ndéanfaimis a gcroí a shéalú ionas nach n-éistfidís (an ceacht).
قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْاَخْسَرِيْنَ اَعْمَالًا ۗ
qul hal nunabbi'ukum bil-akhsarīna a‘mālā(n).
Abair (Muhammad), "An gá dúinn a insint duit faoin duine a fhulaingíonn an caillteanas is mó de bharr a ghníomhartha?"
قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).
Abair (Muhammad), "Cé leis an domhan, agus gach a bhfuil ann, más eol duit?"
قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ
qul mar rabbus-samāwātis-sab‘i wa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
Abair, “Cé hé Tiarna na seacht neamh agus Tiarna na Ríchathaoireach Móire?”
قُلْ مَنْۢ بِيَدِهٖ مَلَكُوْتُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ يُجِيْرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
qul mam biyadihī malakūtu kulli syai'iw wa huwa yujīru wa lā yujāru ‘alaihi in kuntum ta‘lamūn(a).
Abair, "Cé ina lámha atá cumhacht gach ní? Cosnaíonn sé, agus ní féidir aon rud a chosaint ar (a phionós), dá mbeadh a fhios agat?"
قٰلَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِى الْاَرْضِ عَدَدَ سِنِيْنَ
qāla kam labiṡtum fil-arḍi ‘adada sinīn(a).
Dúirt sé (Allah), "Cé mhéad bliain a fhanfaidh tú ar an talamh?"
قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ
qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).
Dúirt sé (Abrahám), “An gcloiseann siad thú nuair a dhéanann tú paidir (chucu)?”
اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ
au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).
Nó (an féidir) leo leas nó dochar a dhéanamh duit?”
هَلْ اُنَبِّئُكُمْ عَلٰى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيٰطِيْنُ ۗ
hal unabbi'ukum ‘alā man tanazzalusy-syayāṭīn(u).
An n-inseoidh mé duit, cé air a dtagann na deamhain anuas?
اَمَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ حَدَاۤىِٕقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۚ مَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُنْۢبِتُوْا شَجَرَهَاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ يَّعْدِلُوْنَ ۗ
am man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa ambatnā bihī ḥadā'iqa żāta bahjah(tin), mā kāna lakum an tumbitū syajarahā, a'ilāhum ma‘allāh(i), bal hum qaumuy ya‘dilūn(a).
Nach é (Allah) a chruthaigh na flaithis agus an talamh agus a sheolann uisce anuas ón spéir ar do shon, agus dá bhrí sin a chuireann Muid faoi deara gairdíní áille a fhás? Ní bheidh tú in ann a chrainn a fhás. An bhfuil aon dia ann seachas Allah? Ina áit sin, is iadsan a chlaonann (ón bhfírinne).
اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّجَعَلَ خِلٰلَهَآ اَنْهٰرًا وَّجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ
am man ja‘alal-arḍa qarāraw wa ja‘ala khilālahā anhāraw wa ja‘ala lahā rawāsiya wa ja‘ala bainal-baḥraini ḥājizā(n), a'ilāhum ma‘allāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
Nach é (Allah) a rinne áit chónaithe den talamh, a chuir aibhneacha ina lár, a chuir sléibhte chun é a neartú, agus a rinne scaradh idir an dá fharraige? An bhfuil aon dia ann seachas Allah? Níl a fhios ag formhór acu.
اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ
am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).
Nach é (Allah) a ghlacann (le paidir) daoine atá i dtrioblóid nuair a ghuíonn siad air, agus a bhaineann an anacair agus a dhéanann califí (ceannairí) díbh (daoine) ar talamh? An bhfuil dia (eile) ann seachas Allah? Is beag cuimhne atá agaibh (ar fhabhar Allah).
اَمَّنْ يَّهْدِيْكُمْ فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَنْ يُّرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
am may yahdīkum fī ẓulumātil-barri wal-baḥri wa may yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), a'ilāhum ma‘allāh(i), ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).
Nach é (Allah) a threoraíonn sibh sa dorchadas ar tír agus ar muir agus a sheolann an ghaoth mar dea-scéal roimh (theacht) a thrócaire? An bhfuil dia (eile) ann seachas Allah? Is mór an t-ardú é Allah as an méid a cheanglaíonn siad lena chéile.
اَمَّنْ يَّبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ وَمَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am may yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū wa may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).
Nach é (Allah) an Té a chruthaigh (na créatúir) ón tús, agus a rinne arís é (arís) agus a thugann cothú daoibh ó neamh agus ó thalamh? An bhfuil dia (eile) ann seachas Allah? Abair, “Cuir cruthúnas ar fáil ar d’fhírinne, má tá tú fírinneach.”
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَ تَقُوْلُوْنَ مَا لَا تَفْعَلُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lima taqūlūna mā lā taf‘alūn(a).
A chreidmhigh! Cén fáth a ndeir sibh an rud nach ndéanann sibh?
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى تِجَارَةٍ تُنْجِيْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ
yā ayyuhal-lażīna āmanū hal adullukum ‘alā tijāratin tunjīkum min ‘ażābin alīm(in).
A chreidmhigh! An dtaispeánfaidh mé ceird daoibh a shábhálfaidh sibh ó phionós pianmhar?
وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا سِجِّيْنٌۗ
wa mā adrāka mā sijjīn(un).
Agus an bhfuil a fhios agat cad is Sijjin ann?
وَمَآ اَدْرٰىكَ مَا عِلِّيُّوْنَۗ
wa mā adrāka mā ‘illiyyūn(a).
Agus an bhfuil a fhios agat cad is 'Illiyyin' ann?
اَفَلَا يَنْظُرُوْنَ اِلَى الْاِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْۗ
afalā yanẓurūna ilal-ibili kaifa khuliqat.
Mar sin, nach bhféachann siad ar an gcamall, conas a cruthaíodh é?