فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).
ಹೀಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ದೋಣಿ ಹತ್ತುವವರೆಗೂ ಮುಂದುವರೆದರು ಮತ್ತು ಅವನು ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಂಧ್ರ ಮಾಡಿದನು. ಅವರು (ಮೂಸಾ) ಹೇಳಿದರು, "ನೀವು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಏಕೆ ರಂಧ್ರ ಮಾಡಿದಿರಿ? ಅದರಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಿ ಕೊಂದಿದ್ದೀರಾ?" ನಿಜಕ್ಕೂ, ನೀವು ದೊಡ್ಡ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ.
فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔
fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).
ಹೀಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು; ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬ ಯುವಕನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ, ಅವನು ಅವನನ್ನು ಕೊಂದನು. ಅವನು (ಮೂಸಾ) ಹೇಳಿದನು, "ನೀವು ಒಬ್ಬ ಶುದ್ಧ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದೇಕೆ, ಅವನು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಂದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲವೇ? ನಿಜಕ್ಕೂ ನೀವು ತುಂಬಾ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ."
فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا
fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).
ಹೀಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಮುಂದುವರೆದರು; ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಂದು ದೇಶದ ಜನರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಜನರಿಂದ ಸತ್ಕಾರ ಪಡೆಯಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು, ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ (ಆ ದೇಶದ ಜನರು) ಅವರನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಲು ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ, ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ (ಆ ದೇಶದಲ್ಲಿ) ಬಹುತೇಕ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಮನೆಗಳ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು , ನಂತರ ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ನೇರಗೊಳಿಸಿದನು. ಅವರು (ಮೋಸೆಸ್) ಹೇಳಿದರು, "ನೀವು ಬಯಸಿದರೆ, ನೀವು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು."