وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَۙ
wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).
Ва Мо пеш аз ту (эй Муҳаммад), ҷуз мардоне нафиристодем, ки ба онҳо ваҳй мефиристодем; пас, агар намедонед, аз касе, ки донишманд аст, бипурсед.
قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنِيْ فَلَا تَسْـَٔلْنِيْ عَنْ شَيْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ࣖ
qāla fa inittaba‘tanī falā tas'alnī ‘an syai'in ḥattā uḥdiṡa laka minhu żikrā(n).
Гуфт: «Агар аз ман пайравӣ мекунӣ, аз ман ҳеҷ чиз напурс, то он даме, ки ман онро ба ту баён кунам».
قَالَ اَلَمْ اَقُلْ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا
qāla alam aqul innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).
Ӯ гуфт: «Оё ба ту нагуфта будам, ки ту натавонӣ бо ман сабр кунӣ?»
قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا
qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).
(Мусо) гуфт: «Маро барои фаромӯшхотириам азоб надиҳ ва дар корҳоям ба ман душворӣ наандоз».
۞ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا
qāla alam aqul laka innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).
Гуфт: «Оё ба ту нагуфта будам, ки ту натавонӣ бо ман таҳаммул кунӣ?»
قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍۢ بَعْدَهَا فَلَا تُصٰحِبْنِيْۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَّدُنِّيْ عُذْرًا
qāla in sa'altuka ‘an syai'im ba‘dahā falā tuṣāḥibnī, qad balagta mil ladunnī ‘użrā(n).
(Мӯсо) гуфт: «Агар баъд аз ин аз ту чизе бипурсам, маро дигар бо ту ҳамроҳӣ накун, зеро ту сабр кардаӣ, ки узрхоҳии маро қабул кардӣ».
قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَيْنِيْ وَبَيْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيْلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًا
qāla hāżā firāqu bainī wa bainik(a), sa'unabbi'uka bita'wīli mā lam tastaṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).
Ӯ гуфт: «Ин ҷудоӣ байни ман ва ту аст; ман ба ту шарҳи амалҳоеро медиҳам, ки ту тоқати онҳоро надоштӣ».