اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ
ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).
רופט (מענטשן) צום וועג פון אייער האר מיט חכמה און גוטער לערע, און טענה מיט זיי אויף א גוטן אופן. טאקע, אייער האר, ער ווייסט בעסער ווער גייט אוועק פון זיין וועג און ער ווייסט בעסער ווער ווערט געפירט.
قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا
qāla innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).
ער האָט געענטפערט, "טאַקע, דו וועסט נישט קענען זיין געדולדיק מיט מיר."
وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا
wa kaifa taṣbiru ‘alā mā lam tuḥiṭ bihī khubrā(n).
און ווי וועט איר קענען זיין געדולדיק מיט עפּעס, ווען איר האָט נישט גענוג וויסן וועגן דעם?"
قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا
qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).
ער (משה) האט געזאגט, "שטראף מיך נישט פאר מיין פארגעסנקייט און לאסט מיך נישט מיט קיין שוועריקייטן אין מיינע ענינים."
وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ
wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).
און וואָס שייך דער וואַנט, האָט זי געהערט צו צוויי יתומים ייִנגלעך אין שטאָט, און אונטער איר איז געווען אַ אוצר וואָס האָט געהערט צו זיי, און זייער פאָטער איז געווען אַ צדיק. אַזוי האָט דיין גאָט געוואָלט אַז זיי זאָלן דערגרייכן צייַטיקייט און אַז זיי זאָלן אַרויסנעמען זייער אוצר ווי אַ רחמנות פֿון דיין גאָט. איך האָב עס נישט געטאָן פֿון מיין אייגענעם ווילן. דאָס איז דער באַווייַז פֿון די מעשים וועגן וועלכע דו ביסט געווען אומגעדולדיק.
فَذَكِّرْ اِنْ نَّفَعَتِ الذِّكْرٰىۗ
fa żakkir in nafa‘atiż-żikrā.
דעריבער גיב א ווארענונג, ווייל ווארענונג איז נוצלעך,