وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ
wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).
ហើយហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកមិនបរិភោគពីអ្វីដែលឈ្មោះរបស់អល់ឡោះត្រូវបានលើកឡើង ខណៈដែលអល់ឡោះបានបញ្ជាក់ប្រាប់ពួកអ្នកយ៉ាងច្បាស់អំពីអ្វីដែលទ្រង់បានហាមឃាត់ពួកអ្នក លុះត្រាតែពួកអ្នកត្រូវបង្ខំចិត្តធ្វើដូច្នេះ? ហើយជាការពិតណាស់ មនុស្សជាច្រើនបាននាំមនុស្សឱ្យវង្វេងដោយតណ្ហារបស់ពួកគេដោយគ្មានចំណេះដឹង។ ម្ចាស់របស់ពួកអ្នកដឹងច្បាស់បំផុតចំពោះអ្នកដែលបំពាន។
وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ហើយពីសត្វអូដ្ឋមួយគូ និងពីសត្វគោមួយគូ។ ចូរអ្នកពោលថាៈ តើអ្វីដែលត្រូវបានហាមឃាត់រវាងឈ្មោលពីរ ឬញីពីរ ឬអ្វីដែលនៅក្នុងផ្ទៃញីទាំងពីរ? តើពួកអ្នកធ្លាប់ឃើញទេ នៅពេលដែលអល់ឡោះបានកំណត់រឿងនេះសម្រាប់ពួកអ្នក? តើអ្នកណាជាអ្នកអយុត្តិធម៌ជាងអ្នកដែលប្រឌិតការភូតកុហកប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ ដើម្បីនាំមនុស្សឱ្យវង្វេងដោយគ្មានចំណេះដឹង? ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះនឹងមិនណែនាំក្រុមមនុស្សអយុត្តិធម៌ឡើយ។