۞ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَسْتَحْيٖٓ اَنْ يَّضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوْضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَيَقُوْلُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهٖ كَثِيْرًا وَّيَهْدِيْ بِهٖ كَثِيْرًا ۗ وَمَا يُضِلُّ بِهٖٓ اِلَّا الْفٰسِقِيْنَۙ
innallāha lā yastaḥyī ay yaḍriba maṡalam mā ba‘ūḍatan famā fauqahā, fa'ammal- lażīna āmanū faya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa ammal-lażīna kafarū fayaqūlūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), yuḍillu bihī kaṡīraw wa yahdī bihī kaṡīrā(n), wa mā yuḍillu bihī illal-fāsiqīn(a).
Ысынлап та, Аллаһы Тәғәлә кәзәгә йәки унан да бәләкәйерәк нәмәгә миҫал яһауҙан тартынмай. Иман килтергән кешеләргә килгәндә, улар был Аллаһтан килгән хәҡиҡәт икәнен белә. Әммә кәферҙәр: «Был ҡисса менән Аллаһ нимә әйтергә теләне?» Шул (ҡисса) менән ул күп кешеләрҙе аҙаштырҙы, шул (шулай уҡ) күп кешеләргә тура юл бирҙе. Әммә Ул был (ҡисса) менән яуыздарҙан башҡа бер кемде лә аҙаштырмай;
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ
wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).
Һәм һин: «Эй, Муса, Аллаһты асыҡ күрмәйенсә, һиңә ышанмаясаҡбыҙ», – тигәс, һин ҡарап торғанда йәшен һуҡты.
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).
Улар: «Раббыңдан уның төҫө ниндәй икәнен беҙгә аңлатыуын һора», — тинеләр. Ул (Муса) яуап бирҙе: «Ул (Аллаһ) әйтте: (һыйыр) ҡара һары төҫтәге инә һыйыр, уға ҡарағандарҙы ҡыуандыра».
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاۤءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النّٰظِرِيْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā launuhā, qāla innahū yaqūlu innahā baqaratun ṣafrā'u fāqi‘ul launuhā tasurrun-nāẓirīn(a).
Улар: «Раббыңдан беҙгә был турала аңлатыуын һора, сөнки һыйыр беҙгә әле асыҡ түгел, әгәр Аллаһ теләһә, беҙ һис шикһеҙ тура юлды аласаҡбыҙ», — тинеләр.
قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ
qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).
Ул (Муса) яуап бирҙе: «Ул (Аллаһ) әйтте: (Һыйыр) – инә һыйыр, ул бер ҡасан да ер һөрөү өсөн ҡулланылмаған, ә сәсеүлектәрҙе һуғарыу өсөн түгел, һау һәм тапһыҙ». Улар: «Хәҙер һин хәҡиҡәтте аңлат», — тинеләр. Шунан һуң уны һуйҙылар һәм (бойороҡто) тиҙ генә үтәнеләр.
وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللّٰهُ اَوْ تَأْتِيْنَآ اٰيَةٌ ۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۗ تَشَابَهَتْ قُلُوْبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ
wa qālal-lażīna lā ya‘lamūna lau lā yukallimunallāhu au ta'tīnā āyah(tun), każālika qālal-lażīna min qablihim miṡla qaulihim, tasyābahat qulūbuhum, qad bayyannal-āyāti liqaumiy yūqinūn(a).
Ә белмәгәндәр: «Ни өсөн Аллаһ беҙгә һөйләшмәй һәм беҙгә ҡөҙрәтле аяттар күрһәтмәй?» Уларҙан алда булғандар ҙа улар әйткәнде әйткәндәр ине. Уларҙың да күңелдәре бер. Ысынлап та, Беҙ иман килтергән кешеләргә аяттарҙы аңлаттыҡ.
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ
qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).
Улар: «Эй, Муса, улар унда булғанда, беҙ унда бер ҡасан да инмәйбеҙ, шуға күрә Раббың менән бергә бар һәм икегеҙ менән дә һуғышығыҙ, беҙ бында ғына ҡалайыҡ», — тинеләр.
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا قَالُوْا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاۤءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَآ ۙاِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā qālū qad sami‘nā lau nasyā'u laqulnā miṡla hāżā, in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
Уларға Беҙҙең аяттарҙы уҡығас, улар: «Ысынлап та, беҙ ишеттек, әгәр теләһәк, бындай нәмәләрҙе уҡый алыр инек.
۞ وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ نَرٰى رَبَّنَا ۗ لَقَدِ اسْتَكْبَرُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ وَعَتَوْ عُتُوًّا كَبِيْرًا
wa qālal-lażīna lā yarjūna liqā'anā lau lā unzila ‘alainal-malā'ikata au narā rabbanā, laqadistakbarū fī anfusihim wa ‘atau ‘utuwwan kabīrā(n).
Беҙҙең (әхирәттә) осрашыуҙы өмөт итмәгәндәр: «Ни өсөн беҙгә фәрештәләр төшөрөлмәне йәки беҙ Раббыбыҙҙы күрмәйбеҙ?» Ысынлап та, улар тәкәбберләнде һәм, ысынлап та, (ғәҙелһеҙлек ҡылыуҙа) юлдан китте.
اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّ لِلرَّحْمٰنِۗ وَكَانَ يَوْمًا عَلَى الْكٰفِرِيْنَ عَسِيْرًا
al-mulku yauma'iżinil-ḥaqqu lir-raḥmān(i), wa kāna yauman ‘alal-kāfirīna ‘asīrā(n).
Батшалыҡ, ул Көн, Рахмандыҡы. Һәм был көн кафырҙар өсөн ауыр көн.