يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).
الله تعالی ستاسو د اولادونو د میراث په اړه ستاسو لپاره مقرر کړی دی: د زوی برخه د دوو لوڼو سره مساوي ده. که ټولې لوڼې وي، له دوو څخه زیاتې، نو د دوی برخه د میراث دوه پر دریمه برخه ده. که یوازې یوه لور وي، نو هغې ته نیمایي ورکول کیږي. او د مور او پلار لپاره، هر یو د دوی د میراث شپږمه برخه ترلاسه کوي، که هغه اولاد ولري. که هغه اولاد ونه لري او د هغه مور او پلار یوازې میراث ترلاسه کوي، نو د هغه مور دریمه برخه ترلاسه کوي. که هغه وروڼه او خویندې ولري، نو د هغه مور شپږمه برخه ترلاسه کوي. (دا ویشونه) د هغه د وصیت (پوره کولو) یا د هغه د پور (او تادیې) وروسته دي. (تر هغه ځایه چې ستاسو د مور او پلار او ستاسو د ماشومانو په اړه، تاسو نه پوهیږئ چې کوم یو ستاسو لپاره ډیر ګټور دی. دا د الله تعالی پریکړه ده. په حقیقت کې، الله تعالی پوه او حکمت لرونکی دی.
۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ
wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).
او ستاسو برخه (میړه) ستاسو د میرمنو له خوا د پریښودل شوي ملکیت نیمایي ده، که چیرې دوی ماشومان ونه لري. که چیرې دوی (ستاسو میرمنې) ماشومان ولري، نو تاسو د هغه شتمنۍ څلورمه برخه ترلاسه کوئ چې دوی د هغه وصیت (پوره کولو) یا (او د خپلو پورونو له ورکولو وروسته) وروسته پریږدي. میرمنې د هغه ملکیت څلورمه برخه ترلاسه کوي چې تاسو یې پریږدئ که چیرې تاسو ماشومان نلرئ. که تاسو ماشومان لرئ، نو ستاسو میرمنې د هغه ملکیت اتمه برخه ترلاسه کوي چې تاسو یې پریږدئ (د هغه وصیت پوره کولو وروسته) چې تاسو یې کړی یا (او ستاسو د پورونو له ورکولو وروسته). که چیرې یو سړی مړ شي، که نارینه وي یا ښځینه، چې پلار او هیڅ اولاد یې نه وي پریښی، مګر یو ورور (سیبو) یا خور (سیبو) ولري، نو د دواړو ډوله وروڼو هر یو ته د ملکیت شپږمه برخه ورکول کیږي. مګر که چیرې له یو څخه ډیر ناسکه ورور وي، نو دوی دریمه برخه یوځای شریکوي، د هغه لخوا د شوي وصیت (پوره کولو) یا (او د پور له ورکولو وروسته) پرته له کوم تکلیف څخه. دا د خدای احکام دي. الله تعالی پوه او بخښونکی دی.