Tẹ ẹsẹ sínú Ìsìlámù, tẹ ibí
ISLAM AL-HAQ: KÚRÀNÙ & HADÍSÌ
(Islam tòótọ́)



Kókó - Hukum umum atau sipil Warisan Warisan di awal Islam

Àbájáde ìwádìí ayátì :
Àpapọ̀ ayátì : 3
180
Q.S Al-Baqarah (2:180)

كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ

kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

Ó jẹ́ dandan fún yín, tí ikú bá dé bá ẹnìkan nínú yín, tí ó bá fi ọrọ̀ sílẹ̀, láti ṣe ìwé ìwífún fún àwọn òbí rẹ̀ àti àwọn ẹbí rẹ̀ ní ọ̀nà rere, (gẹ́gẹ́ bí) ojúṣe fún àwọn olùfọkànsìn.


7
Q.S An-Nisa (4:7)

لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَۖ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ ۗ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًا

lir-rijāli naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wa lin-nisā'i naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūna mimmā qalla minhu au kaṡur(a), naṣībam mafrūḍā(n).

Fún àwọn ọkùnrin, ẹ̀tọ́ wà fún ìpín kan nínú ogún àwọn òbí àti àwọn ẹbí wọn, àti fún àwọn obìnrin, ẹ̀tọ́ wà fún ìpín kan (pẹ̀lú) ogún àwọn òbí àti ẹbí wọn, yálà ó jẹ́ díẹ̀ tàbí púpọ̀ gẹ́gẹ́ bí ìpín tí a ti pinnu.


72
Q.S Al-Anfal (8:72)

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

Dájúdájú àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì ṣí lọ sí ìlú mìíràn, tí wọ́n sì ń jà pẹ̀lú ọrọ̀ àti ẹ̀mí wọn ní ọ̀nà Allah àti àwọn tí wọ́n ń pèsè ààbò àti ìrànlọ́wọ́ (fún àwọn Muhajiri), wọ́n ń dáàbò bo ara wọn. Àti (fún) àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ ṣùgbọ́n tí wọn kò ṣí lọ sí ìlú mìíràn, kò sí ọ̀ràn kankan fún ọ láti dáàbò bò wọ́n títí wọn yóò fi ṣí lọ. (Ṣùgbọ́n) tí wọ́n bá béèrè ìrànlọ́wọ́ lọ́wọ́ rẹ nípa ẹ̀sìn, nígbà náà o gbọ́dọ̀ ran àwọn ènìyàn tí wọ́n ti ṣe àdéhùn láàrín ìwọ àti wọn lọ́wọ́. Allāhu sì ni olùríran ohun tí o ń ṣe.