فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ
fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).
او (د کافرانو حالت به څه وي) که موږ له هر امت څخه یو شاهد (رسول) راولو او تا (محمد صلی الله علیه وسلم) پر دوی د شاهد په توګه راولو؟
وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ
wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).
د اهل کتابو څخه هیڅوک داسې نه وو چې د هغه (عیسی علیه السلام) له مړینې دمخه یې پر هغه (ع) ایمان نه وي راوړی. او د قیامت په ورځ به هغه (عیسی علیه السلام) د دوی شاهد وي.
وَيَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا ثُمَّ لَا يُؤْذَنُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ
wa yauma nab‘aṡu min kulli ummatin syahīdan ṡumma lā yu'żanu lil-lażīna kafarū wa lā hum yusta‘tabūn(a).
او (یاد کړئ) هغه ورځ (چې) موږ له هر امت څخه یو شاهد (رسول) راپورته کړ، نو هغو کسانو ته چې کافران وو (د ځان څخه د دفاع اجازه نه وه) او نه د بخښنې غوښتلو اجازه وه.
وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).
او (یاد کړه) هغه ورځ (چې) موږ د هر امت له منځه د هغوی له منځه یو شاهد راپورته کړ او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) مو پر هغوی شاهد راوستې. او موږ پر تا کتاب (قرآن) نازل کړی دی چې د هر څه وضاحت کوي، د لارښوونې او رحمت او د هغو کسانو لپاره چې اطاعت یې منلی دی (مسلمانان).