وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
An tatsächlech gëtt et ënnert hinnen eng Partei, déi d'Buch mat hirer Zong verzerren, fir datt Dir net mengt, et wier en Deel vum Buch, awer et ass net aus dem Buch, a si soen: "Dëst ass vun Allah," awer et ass net vun Allah. Si schwätzen eng Ligen géint Allah, obwuel si et wëssen.
اِنَّ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْ ۙاِنْ فِيْ صُدُوْرِهِمْ اِلَّا كِبْرٌ مَّا هُمْ بِبَالِغِيْهِۚ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ
innal-lażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, in fī ṣudūrihim illā kibrum mā hum bibāligīh(i), fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).
Wierklech, déi, déi d'Verse vun Allah ouni Grond (Beweis) bestridden, alles wat an hire Broscht ass (de Wonsch no) Gréisst, déi si net erreechen kënnen, da froen Allah ëm Schutz. Wierklech, Hien ass Allhéierend, Allsiichtend.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗاَنّٰى يُصْرَفُوْنَۚ
alam tara ilal-lażīna yujādilūna fī āyātillāh(i), annā yuṣrafūn(a).
Hues du déi Leit net gemierkt, déi (ëmmer) d'Verse vun Allah bestridden? Wéi kënne se ofgewisen ginn?
وَّيَعْلَمَ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ مَا لَهُمْ مِّنْ مَّحِيْصٍ
wa ya‘lamal-lażīna yujādilūna fī āyātinā, mā lahum mim maḥīṣ(in).
An fir datt déi, déi Eis Zeeche verleegnen, wëssen, datt si keng Flucht (vun der Qual) fannen.