شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ فِيْهِ الْقُرْاٰنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنٰتٍ مِّنَ الْهُدٰى وَالْفُرْقَانِۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۗوَمَنْ كَانَ مَرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗيُرِيْدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيْدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ۖوَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
syahru ramaḍānal-lażī unzila fīhil-qur'ānu hudal lin-nāsi wa bayyinātim minal-hudā wal-furqān(i), faman syahida minkumusy-syahra falyaṣumh(u) wa man kāna marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), yurīdullāhu bikumul-yusra wa lā yurīdu bikumul-‘usr(a), wa litukmilul-‘iddata wa litukabbirullāha ‘alā mā hadākum wa la‘allakum tasykurūn(a).
Ramadan bosome no ne (ɔsram) a wɔyii Kur’aan no adi wɔ mu, sɛ akwankyerɛ ma nnipa ne nkyerɛkyerɛmu a ɛfa saa akwankyerɛ no ne nsonsonoeɛ (a ɛda deɛ ɛyɛ nokware ne deɛ ɛyɛ atoro ntam). Enti, obiara a ɔwɔ mo mu wɔ saa bosome no mu no, mmuada. Na obiara a wayare anaase otu kwan mu (onnni mmuada), afei (ehia se otua ho ka), nna dodoɔ a ɔpaa, nna foforɔ mu. Allah pɛ ahotɔ ma mo, na ɔnmpɛ ahokyere mma mo. Ɛsɛ sɛ mowie dodoɔ no na mohyɛ Allah anuonyam wɔ akwankyerɛ a Ɔde ama mo no ho, ama mobɛda ase.
اِنَّآ اَنْزَلْنٰهُ فِيْ لَيْلَةِ الْقَدْرِ
innā anzalnāhu fī lailatil-qadr(i).
mma no nha wo! Ntie no; na monkotow na mommra (monom ho ma Allah).