83
Q.S Al-Maida (5:83)
وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
E quande an ascoltou quello che (o Coran) o l’ea stæto revelou a-o Messaggê (Muhammad), ti veddeiva i seu euggi sciortî de lagreme pe caxon da veitæ ch’aivan conosciuo (da-i seu mæximi libbri), co-o dî: «O Segnô, emmo creduo, donca mettine in registro con quelli che son testimònni (da veitæ do Coran e do Muhammad’).
60
Q.S An-Najm (53:60)
وَتَضْحَكُوْنَ وَلَا تَبْكُوْنَۙ
wa taḍḥakūna wa lā tabkūn(a).
e ti ri e no piangi,