لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ
laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).
निस्सन्देह, अल्लाहले तिमीहरूलाई (मोमिनहरूलाई) धेरै युद्धहरूमा मद्दत गर्नुभएको छ, र हुनैनको युद्धलाई पनि (याद गर्नुहोस्) जब तिमीहरूको ठूलो संख्याले तिमीहरूलाई घमण्डी बनायो, तर (तिनीहरूको ठूलो संख्याले) तिमीहरूलाई कुनै काम आएन, र विशाल पृथ्वी तिमीहरूको लागि साँघुरो देखिन्थ्यो, त्यसैले तिमीहरू पछाडि फर्कियौ र भाग्यौ।
فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ
fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).
त्यसैले हामीले उसलाई (कारुन) र उसको घरलाई जमिनमा फ्याँकिदियौं, अनि अल्लाह बाहेक उसलाई सहयोग गर्ने कोही थिएन, र ऊ आफ्नो बचाउ गर्न सक्नेहरू मध्ये एक थिएन।
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
अनि (अहंकारले) मानिसहरूबाट आफ्नो अनुहार नफर्काऊ, र धर्तीमा घमण्डका साथ नहिंड। निस्सन्देह, अल्लाह अहंकारी र घमण्डीहरूलाई मन पराउँदैनन्।
ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ
Ṡumma aulā laka fa'aulā.
फेरि पनि, तिमी (मानिसहरू) लाई धिक्कार! त्यसैले धिक्कार!