قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "که تاسو له الله سره مینه لرئ، نو زما پیروي وکړئ، الله به له تاسو سره مینه وکړي او ستاسو ګناهونه به وبخښي." الله بخښونکی او رحم کوونکی دی.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! څوک چې له تاسو څخه له خپل دین څخه ووځي، نو الله به داسې قوم راولي چې هغه به ورسره مینه وکړي او دوی به له هغه سره مینه وکړي، او د هغو کسانو لپاره چې ایمان یې راوړی دی نرم وي، مګر د کافرانو لپاره سخت وي، څوک چې د الله په لاره کې جهاد کوي، او د هغو کسانو له ملامتۍ څخه نه ویریږي چې نیوکه کول خوښوي. دا د الله ډالۍ ده چې هغه چا ته ورکوي چې وغواړي. او الله پراخه (خپله ډالۍ) او پوه دی.
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
او هغه خلک (انصار) چې د مدینې ښار یې نیولی و او د دوی (مهاجرینو) له راتګ څخه مخکې یې ایمان راوړی و، دوی له هغو کسانو سره مینه درلوده چې د دوی ځای ته هجرت کړی و. او دوی په خپلو زړونو کې د هغه څه لپاره خواهشات نه اچول چې دوی (مهاجرینو) ته ورکړل شوي وو؛ او دوی (مهاجرینو) ته تر ځانونو لومړیتوب ورکوي، که څه هم دوی هم اړ دي. او څوک چې ځان له بخل څخه وساتي، نو دوی بختور خلک دي.