يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa ruddhu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһҡа буйһоноғоҙ һәм арағыҙҙағы Пәйғәмбәргә (Мөхәммәткә), Улил Әмригә (хакимлыҡҡа) буйһоноғоҙ. Һуңынан, әгәр ҙә берәй нәмә тураһында фекерҙәрегеҙ төрлөсә булһа, Аллаһҡа һәм Әхирәт көнөнә иман килтерһәгеҙ, уны Аллаһҡа (Ҡөрьәнгә) һәм Рәсүлгә (Уның сөннәтенә) ҡайтарығыҙ. Шул мөһимерәк (һеҙҙең өсөн) һәм эҙемтәләре яҡшыраҡ.
وَلَا تُطِيْعُوْٓا اَمْرَ الْمُسْرِفِيْنَ ۙ
wa lā tuṭī‘ū amral-musrifīn(a).
һәм тәртип боҙоусыларҙың әмерҙәренә буйһонмағыҙ,
الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).
Ергә зыян килтергән һәм төҙөкләндермәгән кеше».
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
Беҙ кешеләргә ата-әсәләренә изгелек эшләүҙе фарыз иттек. Әгәр ҙә улар һине белемең булмаған бер нәмә менән мине тиңләштерергә мәжбүр итһәләр, һин уларға буйһонма. Һинең ҡайтыуың Миңә генә, Мин һиңә ҡылған эштәреңде әйтермен.
وَاِنْ جَاهَدٰكَ عَلٰٓى اَنْ تُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِى الدُّنْيَا مَعْرُوْفًا ۖوَّاتَّبِعْ سَبِيْلَ مَنْ اَنَابَ اِلَيَّۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa in jāhadāka ‘alā an tusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā wa ṣāḥibhumā fid-dun-yā ma‘rūfā(n), wattabi‘ sabīla man anāba ilayya(a), ṡumma ilayya marji‘ukum fa unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
Әгәр ҙә улар икеһе лә һине белемең булмаған нәмәгә Миңә тиңдәш тоторға мәжбүр итһә, һин уларға буйһонма, уларға донъяла яҡшы тиңдәш тот һәм Миңә ҡайтҡандар юлынан бар. Шунан һуң Миңә ҡайтыуығыҙ, шунан һуң Мин һеҙгә ҡылған эштәрегеҙҙе әйтермен.
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ بِهٰذَا الْقُرْاٰنِ وَلَا بِالَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِۗ وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الظّٰلِمُوْنَ مَوْقُوْفُوْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْۖ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضِ ِۨالْقَوْلَۚ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لَوْلَآ اَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِيْنَ
wa qālal-lażīna kafarū lan nu'mina bihāżal-qur'āni wa lā bil-lażī baina yadaih(i), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna mauqūfūna ‘inda rabbihim, yarji‘u ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍinil-qaul(a), yaqūlul-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū lau lā antum lakunnā mu'minīn(a).
Ә кафырҙар: «Беҙ был Ҡөрьәнгә лә, элекке китапҡа ла ышанмаясаҡбыҙ», — тиҙәр. Әгәр һеҙ күрһәгеҙ, залимдарҙы Раббылары алдына килтергәндә, уларҙың ҡайһы берҙәре үҙ һүҙҙәрен икенселәренә кире ҡайтара; Көсһөҙ тип иҫәпләнгән кешеләр тәкәббер кешеләргә: «Әгәр һеҙ булмаһағыҙ, беҙ иманлы булыр инек», — тиҙәр.
قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْٓا اَنَحْنُ صَدَدْنٰكُمْ عَنِ الْهُدٰى بَعْدَ اِذْ جَاۤءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُّجْرِمِيْنَ
qālal-lażīnastakbarū lil-lażīnastuḍ‘ifū anaḥnu ṣadadnākum ‘anil-hudā ba‘da iż jā'akum bal kuntum mujrimīn(a).
Ғорур булғандар көсһөҙ тип иҫәпләнгәндәргә: "Беҙ һеҙгә тура юлға килгәндән һуң тура юлды алырға ҡамасауланыҡ? (Юҡ!) Ысынында һеҙ үҙегеҙ гонаһ ҡылғандар", - тиҙәр.
وَقَالَ الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا بَلْ مَكْرُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اِذْ تَأْمُرُوْنَنَآ اَنْ نَّكْفُرَ بِاللّٰهِ وَنَجْعَلَ لَهٗٓ اَنْدَادًا ۗوَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۗ وَجَعَلْنَا الْاَغْلٰلَ فِيْٓ اَعْنَاقِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa qālal-lażīnastuḍ‘ifū lil-lażīnastakbarū bal makrul-laili wan-nahāri iż ta'murūnanā an nakfura billāhi wa naj‘ala lahū andādā(n), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa ja‘alnal-aglāla fī a‘nāqil-lażīna kafarū, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).
Көсһөҙ тип иҫәпләнгәндәр тәкәбберҙәргә: «(Юҡ!) Һеҙ беҙҙе Аллаһҡа ышанмаҫҡа һәм Уның менән тиңдәш булырға саҡырғанда, төндә һәм көндөҙ алдауығыҙ, беҙгә ҡамасаулай», — тиҙәр. Улар ҡиәмәтте күреп үкенеүҙәрен белдерҙе. Беҙ иман килтермәгәндәрҙең муйындарына бығауҙар таҡтыҡ. Уларға әжер түгел, ә ҡылған эштәренә ҡарап бирелә.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا جَاۤءَكَ الْمُؤْمِنٰتُ يُبَايِعْنَكَ عَلٰٓى اَنْ لَّا يُشْرِكْنَ بِاللّٰهِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِيْنَ وَلَا يَقْتُلْنَ اَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِيْنَ بِبُهْتَانٍ يَّفْتَرِيْنَهٗ بَيْنَ اَيْدِيْهِنَّ وَاَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِيْنَكَ فِيْ مَعْرُوْفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhan-nabiyyu iżā jā'akal-mu'minātu yubāyi‘naka ‘alā allā yusyrikna billāhi syai'aw wa lā yasriqna wa lā yaznīna wa lā yaqtulna aulādahunna wa lā ya'tīna bibuhtāniy yaftarīnahū baina aidīhinna wa arjulihinna wa lā ya‘ṣīnaka fī ma‘rūfin fabāyi‘hunna wastagfir lahunnallāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
Эй, пәйғәмбәр! Мөьмин ҡатындар һиңә бәйғәт алырға килгәндә, улар Аллаһҡа бер нәмәне лә тиңдәш итмәҫкә; урлашмаҫ, зина ҡылмаҫ, балаларын үлтермәҫ, ҡул-аяҡ араһында уйлап сығарған ялғанды ҡылмаҫ һәм яҡшы эштә һиңә буйһонмаҫ, шуға күрә уларҙың тоғролоҡ вәғәҙәһен ҡабул ит һәм улар өсөн Аллаһтан ярлыҡау һора. Ысынлап та, Алла ярлыҡаусы, мәрхәмәтле!