وَلْيَخْشَ الَّذِيْنَ لَوْ تَرَكُوْا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰفًا خَافُوْا عَلَيْهِمْۖ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَلْيَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا
walyakhsyal-lażīna lau tarakū min khalfihim żurriyyatan ḍi‘āfan khāfū ‘alaihim, falyattaqullāha walyaqūlū qaulan sadīdā(n).
Хӑйсем хыҫҫӑн хавшак йӑх хӑваракансенчен (Аллахран) хӑрӑр, вӗсен (ырлӑхӗшӗн) хӑраҫҫӗ. Çавӑнпа вӗсем Аллахран хӑраччӑр, тӗрӗс сӑмахпа калаҫчӑр.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa ruddhu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
Эй ӗненекенсем! Аллаха итлӗр, хӑвӑр хушшӑрти Ҫынна (Мухаммада) тата Улил Амрие (влаҫа) итлӗр. Унтан, енчен те эсир мӗн пирки те пулин тӗрлӗ шухӑшлӑ пулсан, ӑна Аллаха (Корана) тата Элчине (Унӑн Суннине) тавӑрса парӑр, енчен те эсир Аллаха тата Юлашки Куна ӗненетӗр пулсан. Ку пӗлтерӗшлӗрех (сирӗншӗн) тата унӑн результачӗсем лайӑхрах.
وَاِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iżā du‘ū ilallāhi wa rasūlihī liyaḥkuma bainahum iżā farīqum minhum mu‘riḍūn(a).
Вӗсене Аллахпа Унӑн Элчи патне чӗнсе илсен, вӗсенчен пӗри килӗшмест.
اِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اَنْ يَّقُوْلُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَاۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
innamā kāna qaulal-mu'minīna iżā du‘ū ilallāhi wa rasūlihī liyaḥkuma bainahum ay yaqūlū sami‘nā wa aṭa‘nā, wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Ӗненекенсен сӑмахӗсем ҫеҫ, вӗсене Аллахпа Унӑн Элчи патне чӗнсен, Элчи хӑйсем хушшинче (ӗҫсене) татса пама чӗнсен, вӗсем: «Эпир илтетпӗр, пӑхӑнатпӑр», — теҫҫӗ. Вӗсем вара — телейлӗ ҫынсем.