وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).
དད་པ་བྱེད་མཁན་ཚོ་དང་འཕྲད་སྐབས་ཁོང་ཚོས་ “ང་ཚོས་དད་པ་བྱས་” ཅེས་ཟེར། ཡིན་ནའང་ཁོང་ཚོ་ཕན་ཚུན་ལ་ལོག་པའི་སྐབས་ཁོང་ཚོས་དྲིས་དོན། "ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་འགྲེལ་བཤད་བརྒྱབ་པ་དེ་བཤད་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་མདུན་དུ་ཁྱེད་ལ་ཁས་ལེན་བྱེད་ཐུབ་ཀྱི་རེད་དམ། ཁྱེད་ཀྱིས་ཧ་གོ་མ་སོང་ངམ།"
فَاِذَا قَضَيْتُمْ مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَذِكْرِكُمْ اٰبَاۤءَكُمْ اَوْ اَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ
fa iżā qaḍaitum manāsikakum fażkurullāha każikrikum ābā'akum au asyadda żikrā(n), faminan-nāsi may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā wa mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in).
ཁྱེད་རང་གིས་ཧ་ཇ་(Hajj) མཇུག་སྒྲིལ་རྗེས་ཁྱེད་རང་གི་ཕ་མེས་ཚོས་བཤད་པ་ལྟར་ཨ་ལཱ་ཧའི་དྷིཀ་ར་དེ་བཤད་དགོས། དེར་བརྟེན་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ལ་"ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ལགས། འཛམ་གླིང་འདིར་ང་ཚོར་(ཡག་པོ་)གནང་རོགས་"ཞེས་སྨོན་ལམ་འདེབས་མཁན་ཞིག་ཡོད།
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّعْجِبُكَ قَوْلُهٗ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللّٰهَ عَلٰى مَا فِيْ قَلْبِهٖ ۙ وَهُوَ اَلَدُّ الْخِصَامِ
wa minan-nāsi may yu‘jibuka qauluhū fil-ḥayātid-dun-yā wa yusyhidullāha ‘alā mā fī qalbih(ī), wa huwa aladdul-khiṣām(i).
མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བའི་སྐོར་གྱི་གསུང་བཤད་ཀྱིས་ཁྱེད་ལ་ཧ་ལས་པར་བཟོ་མཁན་ཞིག་ཡོད། (མུ་ཧ་མཱད་) ཁོང་གིས་ཁོང་གི་སེམས་ནང་ཡོད་པའི་སྐོར་ལ་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་དཔང་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཁོང་ནི་དགྲ་བོ་དྲག་ཤོས་ཡིན་ནའང་།
زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བ་ནི་དད་པ་མི་བྱེད་མཁན་གྱི་མིག་ལ་མཛེས་སྡུག་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་བཟོས་ནས་དད་པ་བྱེད་མཁན་ལ་དམའ་འབེབས་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ཆོས་ལ་དད་པ་ཅན་རྣམས་འཆི་བའི་ཉིན་མོར་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་དུ་ཡོད་ནའང་། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་རྩིས་མེད་པར་ཁོང་གིས་འདོད་པའི་མི་ལ་འཚོ་བཅུད་སྤྲོད་ཀྱི་ཡོད།
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ
zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).
འདོད་པའི་བརྩེ་བ་དེ་མི་རྣམས་ཀྱི་མིག་ལམ་དུ་མཛེས་སྡུག་ལྡན་པ་བཟོས་ཡོད། བུད་མེད་དང་ཕྲུ་གུ། གསེར་དང་དངུལ་གྱི་བང་རིམ་དང་། དེ་ནི་འཛམ་གླིང་འདིའི་མི་ཚེའི་སྤྲོ་སྣང་ཡིན་པ་དང་། ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཉམ་དུ་ཕྱིར་ལོག་པའི་ས་ཆ་ཡག་པོ་ཡོད།
وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ
wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).
དེ་བཞིན་སྲོག་ལྡན་ཚང་མ་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆོག་མཆན་མ་ཐོབ་པར་ཤི་མི་སྲིད། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་དགའ་འདོད་ན་ང་ཚོས་ཁོ་ལ་(འཇིག་རྟེན་གྱི་)བྱ་དགའ་དེ་ངེས་པར་དུ་སྤྲོད་རྒྱུ་དང་། སུ་ཞིག་གིས་ཕྱི་མའི་བྱ་དགའ་འདོད་ན་དེ་ལ་(ཡང་)བྱ་དགའ་དེ་སྤྲོད་རྒྱུ་དང་།
وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོས་ཁོང་གི་ཆོག་མཆན་ཐོག་ནས་ཁོང་ཚོ་བསད་ནས་ཁྱེད་རང་ཚོ་ཞན་པོ་ཆགས་ནས་གནད་དོན་དེའི་ནང་རྩོད་པ་བྱུང་ནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་རང་ལ་དགའ་པོ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་སྟོན་རྗེས་སྐུ་ཚབ་ཀྱི་བཀའ་ལ་སྣང་མེད་བྱེད་སྐབས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་ཁས་ལེན་བྱས་པ་དེ་སྒྲུབ་ཡོད། ཁྱེད་ཚོའི་ནང་དུ་འཇིག་རྟེན་ལ་འདོད་པ་ཡོད་ལ། ཁྱེད་ཚོའི་ནང་དུ་འཆི་བ་ལ་འདོད་པ་ཡོད་མཁན་ཡང་ཡོད། དེ་ནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་ཚོད་ལྟ་བྱེད་ཆེད་ཁོང་ཚོ་ལས་ཕྱིར་འཐེན་བྱས་ཀྱང་ཁོང་གིས་ཁྱེད་ལ་དངོས་གནས་དགོངས་ཡང་གནང་ཡོད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དད་ལྡན་པ་ཚོར་ལེགས་སྐྱེས་སྤྲད་ཡོད།
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ࣖ
man kāna yurīdu ṡawābad-dun-yā fa ‘indallāhi ṡawābud-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa kānallāhu samī‘am baṣīrā(n).
སུ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་འདིར་བྱ་དགའ་འདོད་ན། ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཉམ་དུ་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕྱི་མའི་བྱ་དགའ་ཡོད་པ་ཤེས་དགོས། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཐོས་མཁན་དང་མཐོང་མཁན་ཡིན།
الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ
al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).
(དེ་ཡང་) རང་གི་ཆོས་ལུགས་དེ་རྩེད་མོ་དང་དགོད་བྲོ་བ་ཞིག་ཏུ་བསྒྱུར་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བས་མགོ་སྐོར་བཏང་མཁན་ཚོ་ཡིན། དེར་བརྟེན་ཉིན་མོ་འདིར་(འཆི་བའི་ཉིན་མོ་)ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་སྔོན་ཆད་དེ་རིང་གི་ཚོགས་འདུ་བརྗེད་པ་ནང་བཞིན་བརྗེད་པ་རེད།
فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོའི་རྗེས་སུ་ཊོ་ར་ཡི་རྒྱུ་ནོར་ཐོབ་མཁན་གྱི་མི་རབས་(ངན་པ)དེ་བྱུང་བ་དང་། ཁོང་ཚོས་འཛམ་གླིང་དམའ་རིམ་འདིའི་ཅ་ལག་བདག་དབང་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་ “ང་ཚོར་དགོངས་ཡང་གནང་རྒྱུ་ཡིན་” ཞེས་བཤད། མ་འོངས་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྒྱུ་ནོར་དེ་འདྲ་མང་པོ་ཁོང་ཚོ་ལ་སླེབས་ན་ཁོང་ཚོས་དེ་ཡང་བླངས་རྒྱུ་ཡིན། དེབ་དེའི་ནང་དུ་བཀོད་པའི་དོན་དག་ལ་ཞིབ་འཇུག་བྱས་ཀྱང་ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧའི་སྐོར་ལ་བདེན་པ་མ་གཏོགས་གཞན་གང་ཡང་མི་བཤད་པའི་གྲོས་མཐུན་ཞིག་གིས་ཁོང་ཚོས་བཀག་འགོག་བྱེད་ཀྱི་མེད་དམ། ཆོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཡུལ་ནི་བཟང་། དེ་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་གོ་བ་ཡིན་ནམ།
وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).
གལ་ཏེ་ང་ཚོས་འདོད་པ་ཡོད་ན། ང་ཚོས་(ཚིག་དུམ)དེ་དང་མཉམ་དུ་(ཁོའི་གནས་ཚད་)མཐོ་རུ་གཏོང་སྲིད། འོན་ཀྱང་ཁོ་རང་འཛམ་གླིང་ལ་གཡོ་འགུལ་ཐེབས་ནས་ཁོའི་(དམའ་བའི་)འདོད་པ་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཡོད། དེ་ནས་ཁོའི་དཔེ་མཚོན་ནི་ཁྱི་ལྟ་བུ་རེད། ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་ཁས་མི་ལེན་མཁན་གྱི་དཔེ་མཚོན་དེ་འདྲ་རེད། དེར་བརྟེན་སྒྲུང་དེ་དག་བཤད་ནས་ཁོང་ཚོར་བསམ་བློ་གཏོང་དགོས།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། ཁྱེད་ལ་"ཨ་ལཱ་ཧའི་ལམ་ལ་འགྲོ་ཤོག"ཅེས་བཤད་སྐབས་ཁྱེད་རང་ལྗིད་པོ་ཆགས་ནས་ཁྱེད་རང་གང་དུ་ཡོད་སར་སྡོད་འདོད་ཡོད་དམ། ཁྱེད་རང་འཇིག་རྟེན་འདིའི་ཚེ་སྲོག་ལས་ཕྱི་མའི་ཚེ་སྲོག་ལ་དགའ་པོ་ཡོད་དམ། འཇིག་རྟེན་འདིའི་འཚོ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ་༼འཚོ་བ་དང་བསྡུར་ན༽ ཚེ་ཕྱི་མའི་འཚོ་བ་ཆུང་ཆུང་ཞིག་ལས་མེད་ཀྱང་།
فَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ
falā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu liyu‘ażżibahum bihā fil-ḥayātid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).
དེ་བས་ཁོ་ཚོའི་རྒྱུ་ནོར་དང་བུ་ཕྲུག་གིས་ཁྱེད་ལ་ཡ་མཚན་དུ་མ་བཅུག། དོན་དངོས་ཐོག དེ་དང་མཉམ་དུ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་དམིགས་ཡུལ་ནི་ཁོང་ཚོར་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བ་འདིར་མནར་གཅོད་གཏོང་རྒྱུ་དང་། རྗེས་སུ་ཁོང་ཚོ་དད་པ་མ་བྱེད་མཁན་ལྟར་ཤི་རྒྱུ་དེ་རེད།
وَلَا تُعْجِبْكَ اَمْوَالُهُمْ وَاَوْلَادُهُمْۗ اِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّعَذِّبَهُمْ بِهَا فِى الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ اَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كٰفِرُوْنَ
wa lā tu‘jibka amwāluhum wa lā aulāduhum, innamā yurīdullāhu ay yu‘ażżibahum bihā fid-dun-yā wa tazhaqa anfusuhum wa hum kāfirūn(a).
ཁྱེད་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)ཁོང་ཚོའི་རྒྱུ་ནོར་དང་ཕྲུ་གུ་ལ་ཡ་མཚན་མ་བྱེད། དོན་དངོས་ཐོག འདི་དང་མཉམ་དུ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོ་འཛམ་གླིང་འདིར་མནར་གཅོད་གཏོང་འདོད་ཡོད་པ་དང་། ཁོང་ཚོའི་ཚེ་སྲོག་ཤོར་བར་བྱེད་འདོད་ཡོད།
اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا وَرَضُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَاطْمَـَٔنُّوْا بِهَا وَالَّذِيْنَ هُمْ عَنْ اٰيٰتِنَا غٰفِلُوْنَۙ
innal-lażīna lā yarjūna liqā'anā wa raḍū bil-ḥayātid-dun-yā waṭma'annū bihā wal-lażīna hum ‘an āyātinā gāfilūn(a).
དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོ་དང་མཇལ་བའི་རེ་བ་མེད་མཁན་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བར་ཡིད་ཚིམས་ནས་དེ་དང་མཉམ་དུ་ཞི་བདེ་ཚོར་བ་དང་། ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་ལ་སྣང་མེད་བྱེད་མཁན་ཚོ།
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا نُوَفِّ اِلَيْهِمْ اَعْمَالَهُمْ فِيْهَا وَهُمْ فِيْهَا لَا يُبْخَسُوْنَ
man kāna yurīdul-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā nuwaffi ilaihim a‘mālahum fīhā wa hum fīhā lā yubkhasūn(a).
སུ་ཞིག་གིས་འཛམ་གླིང་གི་ཚེ་སྲོག་དང་དེའི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་འདོད་པ་ཡོད་ན། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་འཛམ་གླིང་ནང་ལས་ཀ་བྱས་པའི་ཆེད་དུ་(ཡང་དག་པར་)ཆ་ཚང་སྤྲོད་རྒྱུ་དང་། ཁོང་ཚོར་འཛམ་གླིང་ནང་གནོད་སྐྱོན་མི་འབྱུང་།
اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ
allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).
ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོ་རང་འདོད་པའི་མི་ལ་འཚོ་བཅུད་རྒྱ་བསྐྱེད་གཏོང་བ་དང་། དེ་ལ་ཚད་གཞི་བཟོས་པ་རེད། འཇིག་རྟེན་འདིའི་འཚོ་བ་ནི་ཕྱི་མའི་འཚོ་བ་དང་བསྡུར་ན་དགའ་སྤྲོ་(ཅུང་ཟད་)ཙམ་ལས་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་འདིའི་འཚོ་བར་སྐྱིད་པོ་ཡོད།
ۨالَّذِيْنَ يَسْتَحِبُّوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ
allażīna yastaḥibbūnal-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirati wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), ulā'ika fī ḍalālim ba‘īd(in).
༼དེ་ཡང་༽ འཛམ་གླིང་འདིའི་འཚོ་བ་དེ་ཕྱི་མའི་འཚོ་བ་ལས་དགའ་པོ་བྱེད་མཁན་གྱི་མི་དང་། ཁོང་ཚོ་ནོར་འཁྲུལ་གཏིང་ཟབ་པོ་ཞིག་གི་ནང་དུ་ཡོད།
ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
Żālika bi'annahumustaḥabbul-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirah(ti), wa annallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
དེ་ནི་ཁོང་ཚོས་འཇིག་རྟེན་འདིའི་འཚོ་བ་ལས་ཕྱི་མའི་འཚོ་བ་ལ་དགའ་པོ་བྱེད་པ་དང་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཡིད་ཆེས་མེད་པའི་མི་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་མེད།
تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
ང་ཚོས་འཇིག་རྟེན་འདིར་སྤོབས་པ་མི་བྱེད་ཅིང་གནོད་པ་མི་བྱེད་མཁན་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཡུལ་བཟོས་ཡོད། དེ་ནས་(ཡག་པོ)གྲུབ་འབྲས་དེ་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་ཚོའི་ཆེད་དུ་ཡིན།
وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
འཇིག་རྟེན་འདིའི་འཚོ་བ་ནི་ཀུ་རེ་དང་རྩེད་མོ་ཁོ་ན་ཡིན། གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཤེས་ཡོད་ན། དོན་དངོས་ཐོག འཆི་བདག་གི་ས་ཆ་དེ་མི་ཚེ་ངོ་མ་དེ་རེད།
يَعْلَمُوْنَ ظَاهِرًا مِّنَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۖ وَهُمْ عَنِ الْاٰخِرَةِ هُمْ غٰفِلُوْنَ
ya‘lamūna ẓāhiram minal-ḥayātid-dun-yā, wa hum ‘anil-ākhirati hum gāfilūn(a).
ཁོང་ཚོས་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བ་ནས་སྐྱེས་པ་(མངོན་པ་)ཤེས་ཀྱི་ཡོད། འཆི་བ་ཕྱི་མའི་སྐོར་ལ་ཁོང་ཚོ་སྣང་མེད་ཡིན།
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِيْ وَالِدٌ عَنْ وَّلَدِهٖۖ وَلَا مَوْلُوْدٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَّالِدِهٖ شَيْـًٔاۗ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ
ya ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum wakhsyau yaumal lā yajzī wālidun ‘aw waladih(ī), wa lā maulūdun huwa jāzin ‘aw wālidihī syai'ā(n), inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).
ཀྱེ་མིའི་རིགས། ཁྱེད་རང་གི་གཙོ་བོ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱོས་དང་། ཕ་མ་ཞིག་གིས་ཕྲུ་གུ་ལ་རོགས་རམ་བྱེད་མི་ཐུབ་པའི་ཉིན་མོ་དེ་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་དགོས། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཁས་ལེན་དེ་ཚོ་ངེས་པར་དུ་བདེན་པ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བར་ནམ་ཡང་མགོ་སྐོར་མ་གཏོང་བ་དང་།
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ
yā ayyuhan-nāsu inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).
ཀྱེ་མིའི་རིགས། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཁས་ལེན་དེ་བདེན་པ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བས་ཁྱེད་ལ་མགོ་སྐོར་མ་གཏོང་བ་དང་།
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ حَرْثَ الْاٰخِرَةِ نَزِدْ لَهٗ فِيْ حَرْثِهٖۚ وَمَنْ كَانَ يُرِيْدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۙ وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ نَّصِيْبٍ
man kāna yurīdu ḥarṡal-ākhirati nazid lahū fī ḥarṡih(ī), wa man kāna yurīdu ḥarṡad-dun-yā nu'tihī minhā, wa mā lahū fil-ākhirati min naṣīb(in).
གང་ཞིག་ཚེ་ཕྱི་མར་ཁེ་ཕན་འདོད་ན་ང་ཚོས་དེ་ལ་ཁ་སྣོན་བྱེད་རྒྱུ་དང་། སུ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཁེ་བཟང་འདོད་ན་དེ་ལ་ང་ཚོས་དེའི་ཆ་ཤས་(འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁེ་ཕན་)སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།
ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ
Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).
འདི་ནི་ཁྱེད་ཀྱིས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཚིག་དུམ་ལ་འཕྱ་སྨོད་བྱས་པ་དང་འཛམ་གླིང་གི་འཚོ་བས་མགོ་སྐོར་བཏང་བ་དེ་རེད།" དེར་བརྟེན་དེ་རིང་ཁོང་ཚོ་དམྱལ་བ་ནས་ཕྱིར་འབུད་བྱེད་ཀྱི་མེད་ལ།
وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَذْهَبْتُمْ طَيِّبٰتِكُمْ فِيْ حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَاۚ فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُوْنَ ࣖ
wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), ażhabtum ṭayyibātikum fī ḥayātikumud-dun-yā wastamta‘tum bihā, fal-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum tastakbirūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tafsuqūn(a).
དེ་ནས་(དྲན་དགོས།) དད་པ་ཅན་རྣམས་དམྱལ་བར་བསྐྱལ་བའི་ཉིན་མོར། (ཁོང་ཚོར་དེ་ལྟར་བཤད་ཡོད།) "ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མི་ཚེའི་ཆེད་དུ་བདེ་སྐྱིད་(བདེ་སྐྱིད་)བཏང་ནས་དེ་ལ་སྤྲོ་སྣང་བྱུང་ཡོད། ཨཱལ་ཧ།)"
فَاَعْرِضْ عَنْ مَّنْ تَوَلّٰىۙ عَنْ ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ اِلَّا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۗ
fa a‘riḍ ‘am man tawallā, ‘an żikrinā wa lam yurid illal-ḥayātad-dun-yā.
དེར་བརྟེན་ང་ཚོའི་ཉེན་བརྡ་ལས་ཕྱིར་ལོག་མཁན་དེ་(མུ་ཧ་མཱད་)བཞག་རོགས། ཁོང་གིས་འཛམ་གླིང་འདིའི་མི་ཚེ་ཁོ་ན་འདོད་ཀྱི་ཡོད།
اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُتْرَفِيْنَۚ
innahum kānū qabla żālika mutrafīn(a).
དོན་དངོས་ཐོག དེའི་སྔོན་(སྔོན་ཆད་)ཁོང་ཚོ་རྒྱས་སྤྲོས་ལྡན་པའི་འཚོ་བ་སྐྱེལ་གྱི་ཡོད།
يُنَادُوْنَهُمْ اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْۗ قَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ اَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الْاَمَانِيُّ حَتّٰى جَاۤءَ اَمْرُ اللّٰهِ وَغَرَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ
yunādūnahum alam nakum ma‘akum, qālū balā wa lākinnakum fatantum anfusakum wa tarabbaṣtum wartabtum wa garratkumul-amāniyyu ḥattā jā'a amrullāhi wa garrakum billāhil-garūr(u).
རྫུན་གཏམ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དད་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་སྐད་ཆེན་པོས “ང་ཚོ་ཁྱེད་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་མ་ཡིན་ནམ།” དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ "རེད། འོན་ཀྱང་ཁྱེད་ཚོས་རང་ཉིད་ལ་གནོད་སྐྱོན་གཏོང་བཞིན་ཡོད་ལ། སྒུག་བསྡད་ནས་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཁས་ལེན་)ལ་ཐེ་ཚོམ་བྱེད་པ་དང་།
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
དོན་དངོས་ཐོག འཛམ་གླིང་འདིའི་འཚོ་བ་ནི་རྩེད་མོ་དང་ཀུ་རེ་དང་། ཁྱེད་ཚོའི་དབར་གྱི་མཛེས་རྒྱན་དང་ཕན་ཚུན་གྱི་སྤོབས་པ་དང་རྒྱུ་ནོར་དང་ཕྲུ་གུའི་འགྲན་རྩོད་ཡིན། དེ་བཞིན་ཚེ་སྲོག་རྗེས་མའི་ནང་(རྗེས་སུ་)ཨ་ལཱ་ཧ་དང་ཁོང་གི་དགའ་སྤྲོའི་ཐོག་ནས་ཉེས་ཆད་དྲག་པོ་དང་དགོངས་ཡང་གནང་རྒྱུ་རེད། འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བ་ནི་རྫུན་མའི་དགའ་སྤྲོ་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད།
وَاِذَا رَاَوْا تِجَارَةً اَوْ لَهْوًا ۨانْفَضُّوْٓا اِلَيْهَا وَتَرَكُوْكَ قَاۤىِٕمًاۗ قُلْ مَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ مِّنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِۗ وَاللّٰهُ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ ࣖ
wa iżā ra'au tijāratan au lahwaninfaḍḍū ilaihā wa tarakūka qā'imā(n), qul mā ‘indallāhi khairum minal-lahwi wa minat-tijārah(ti), wallāhu khairur-rāziqīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཚོང་ལས་དང་རྩེད་མོ་མཐོང་དུས་ཁོང་ཚོ་འཕྲལ་མར་དེ་ལ་འགྲོ་ནས་ཁྱེད་རང་(མུ་ཧ་མཱད་)ལངས་ནས་(ཆོས་བཤད་པ)བཞག་ཡོད། "ཨ་ལཱ་ཧའི་མདུན་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དེ་རྩེད་མོ་དང་ཚོང་ལས་ལས་བཟང་བ་ཡིན་"ཞེས་ཤོད་དང་། ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་འཚོ་བཅུད་སྤྲོད་མཁན་ཡག་ཤོས་དེ་ཡིན།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُلْهِكُمْ اَمْوَالُكُمْ وَلَآ اَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۚوَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tulhikum amwālukum wa lā aulādukum ‘an żikrillāh(i), wa may yaf‘al żālika fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། ཁྱེད་རང་གི་རྒྱུ་ནོར་དང་ཁྱེད་རང་གི་ཕྲུ་གུ་ཚོས་ཁྱེད་རང་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་དྲན་པར་བར་ཆད་མ་གཏོང་རོགས། སུ་ཞིག་གིས་དེ་ལྟར་བྱེད་ན་དེ་ཚོ་ཕམ་མཁན་གྱི་མི་དེ་ཚོ་རེད།
اِنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ
innamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wallāhu ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).
ཁྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ནོར་དང་ཕྲུ་གུ་ཚོ་ནི་(ཁྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ)ཚོད་ལྟ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དང་།
كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَۙ
kallā bal tuḥibbūnal-‘ājilah(ta).
མིན! འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚེ་སྲོག་ལ་དགའ་ཡང་།།
اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ يُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُوْنَ وَرَاۤءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيْلًا
inna hā'ulā'i yuḥibbūnal-‘ājilata wa yażarūna warā'ahum yauman ṡaqīlā(n)
དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་(དད་པ་མེད་མཁན་ཚོས་)མི་ཚེ་(འཛམ་གླིང་འདི)ལ་དགའ་པོ་བྱེད་པ་དང་།
وَاٰثَرَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۙ
wa āṡaral-ḥayātad-dun-yā.
འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བ་གཙོ་གནད་དུ་འཛིན་པ་དང་།
بَلْ تُؤْثِرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۖ
bal tu'ṡirvnal-ḥayātad-dun-yā.
ཁྱེད་ཚོས་(དད་པ་མེད་མཁན་ཚོས་)འཇིག་རྟེན་གྱི་འཚོ་བ་འདེམས་བཞིན་པའི་སྐབས་སུ།
اَلْهٰىكُمُ التَّكَاثُرُۙ
alhākumut-takāṡur(u).
སྤོབས་པས་ཁྱེད་ལ་སྣང་མེད་བྱས་སོང་།
حَتّٰى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَۗ
Ḥattā zurtumul-maqābir(a).
དུར་ཁྲོད་དུ་མ་འཛུལ་བར་དུ།
ۨالَّذِيْ جَمَعَ مَالًا وَّعَدَّدَهٗۙ
allażī jama‘a mālaw wa ‘addadah(ū).
གང་ཞིག་ནོར་བུ་བསགས་ནས་རྩིས་རྒྱག་མཁན།
يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهٗٓ اَخْلَدَهٗۚ
yaḥsabu anna mālahū akhladah(ū).
ཁོས་ཁོའི་རྒྱུ་ནོར་གྱིས་ཁོ་ལ་རྒྱུན་འཁྱོངས་བྱེད་ཐུབ་པར་བསམ་གྱི་ཡོད།