وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).
Ku ë yic, na lööny yïn dhöl de Allah yic ka thou, ke yic, päl awɛ̈ɛ̈c de Allah ku nhiɛ̈ɛ̈rde abï piath (tënë yïn) awär kë (kä cïk yök) cïk kuɔ̈ɔ̈t yiic.
وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى
wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.
Ku duɔ̈në nyin tääu në käpath cï ɣok ke gäm akuut kɔ̈k ke keek, (cït mɛn) ë pïïr ë pinynhom, agoku keek them në kë (miɛtpath). Dhëëŋ Nhialicdu ee këpath ku ee tɔ̈ athɛɛr.
وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ
wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).
Ku kɔc cï yiɛ̈n ŋïc aye lueel, "Aŋuɛn! Nyickë lɔn ye ariööp de Allah piath tënë kɔc cï gam ku loikë käpath, ku yeen (riɔp dït) ee yök tënë kɔc cï puɔ̈th miɛt."
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ حَرْثَ الْاٰخِرَةِ نَزِدْ لَهٗ فِيْ حَرْثِهٖۚ وَمَنْ كَانَ يُرِيْدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۙ وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ نَّصِيْبٍ
man kāna yurīdu ḥarṡal-ākhirati nazid lahū fī ḥarṡih(ī), wa man kāna yurīdu ḥarṡad-dun-yā nu'tihī minhā, wa mā lahū fil-ākhirati min naṣīb(in).
Ku raan wïc kë bï yök në pïïr ciëën yic, ɣok abï ye juak thïn, ku raan wïc kë bï yök pinynhom, ɣok abï ye gäm biäkde (wëu pinynhom), ku acïn kë bï yök në pïïr ciëën yic.
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
Ŋïc lɔn, në yic, pïïr de pinynhom ee pol ku thɔ̈ɔ̈r, dhɛ̈ŋ ku nhiɛ̈ɛ̈r de röt në kɛmkun ku mëën de määl ku mïth, cït mɛn de deŋ ye tiim com ye kɔc pur cɔk mit piɔ̈ɔ̈th, ku (tiim) aye riɛl ku yïn aye tïŋ ke ye ɣer ku ka ye keek riɔ̈ɔ̈k. Ku në pïïr ë thök (aköl ciëën) abï naŋ tɔŋ ril ku päl awɛ̈ɛ̈c tënë Allah ku miɛt de piɔ̈u. Ku pïïr pinynhom acie këdɛ̈t, ee miɛt ë puɔ̈u ë lueth.