۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
(मुहम्मद) भन, "मलाई त्यो कुरा सुनाउन देऊ जुन अल्लाहले तिमीहरूलाई निषेध गर्नुभएको छ। उहाँसँग कुनै पनि कुरा साँठगाँठ नगर, आफ्ना आमाबाबुसँग राम्रो व्यवहार गर, आफ्ना छोराछोरीहरूलाई गरिब भएको कारणले नमार। हामी नै हौं जसले तिमीहरूलाई र तिनीहरूलाई जीविका दिन्छौं; घृणित कामहरू नगर, चाहे त्यो दृश्य होस् वा लुकेको, उचित कारण बाहेक अल्लाहले निषेध गरेका मानिसहरूलाई नमार। उहाँले तिमीहरूलाई यसरी आदेश दिनुहुन्छ ताकि तिमीहरू बुझ।
۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
अनि तिम्रा पालनकर्ताले तिमीलाई आदेश दिनुभएको छ कि उनी बाहेक अरू कसैको पूजा नगर र आफ्ना आमाबाबुसँग राम्रो व्यवहार गर। यदि तिनीहरूमध्ये एक वा दुवै तिम्रो हेरचाहमा वृद्धावस्थामा पुग्छन् भने, कहिल्यै पनि उनीहरू दुवैलाई "आ" नभन र उनीहरू दुवैलाई नचिच्याऊ, र उनीहरू दुवैलाई राम्रो शब्द नभन।
وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
अनि त्यो व्यक्ति जसले आफ्ना आमाबाबुलाई भन्यो, "आह।" के तिमीहरू दुईले मलाई चेतावनी दिएका थियौ कि म (चिहानबाट) पुनरुत्थान हुनेछु, जबकि मभन्दा पहिले धेरै मानिसहरू बितिसकेका थिए? त्यसपछि आमाबाबुले अल्लाहसँग मद्दत मागे (भन्दै), "धिक्कार छ तिमीलाई, विश्वास गर! साँच्चै, अल्लाहको वाचा सत्य छ।" त्यसपछि उसले (बालकले) भन्यो, "यो त केवल पुरातनहरूको परी कथा हो।"