وَلَا تَجْعَلُوا اللّٰهَ عُرْضَةً لِّاَيْمَانِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْا وَتَتَّقُوْا وَتُصْلِحُوْا بَيْنَ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa lā taj‘alullāha ‘urḍatal li'aimānikum an tabarrū wa tattaqū wa tuṣliḥū bainan-nās(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
და ნუ გამოიყენებთ ალლაჰის (სახელს) თქვენს ფიცში, როგორც დაბრკოლებას კეთილი საქმეების კეთებაში, ღვთისმოსაობაში და ხალხთა შორის მშვიდობის დამყარებაში. ალლაჰი ყოვლისმსმენია, ყოვლისმცოდნეა.
لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).
ვერ მოიპოვებ სათნოებას, სანამ არ ჩადებ შენს საყვარელ სიმდიდრეს. და რასაც არ უნდა დახარჯო, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა.
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(კერძოდ) ისინი, ვინც გასცემენ მოწყალებას, როგორც სიკეთის, ასევე გაჭირვების დროს, და ისინი, ვინც იკავებენ თავიანთ რისხვას და პატიობენ ადამიანებს. და ალლაჰს უყვარს ისინი, ვინც სიკეთეს აკეთებენ.