وَلَا تَجْعَلُوا اللّٰهَ عُرْضَةً لِّاَيْمَانِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْا وَتَتَّقُوْا وَتُصْلِحُوْا بَيْنَ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa lā taj‘alullāha ‘urḍatal li'aimānikum an tabarrū wa tattaqū wa tuṣliḥū bainan-nās(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
او په خپلو قسمونو کې د الله (ج) نوم د ښو کارونو، تقوا او د خلکو ترمنځ د سولې د راوستلو لپاره د خنډ په توګه مه کاروئ، الله (ج) اوریدونکی او پوه دی.
لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).
ته به تر هغه وخته پورې نیکي ونه ګټې تر څو چې د خپلې خوښې شتمنۍ څخه یو څه مصرف نه کړې. او هر هغه څه چې ته یې مصرف کوې، په هغې کې الله تعالی پوه دی.
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(یعنې) هغه کسان چې په اسانۍ او سختۍ دواړو کې خیرات ورکوي، او هغه کسان چې خپل غوسه کنټرولوي او خلکو ته بښنه کوي. او الله هغه کسان خوښوي چې نیکي کوي.