يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).
हे विस्वास करण आळा! म्हे थानै दियोड़ा जीविका मांय सूं थोड़ो-घणो निवेश करो, इणसूं पैली कै वो दिन आवै जद अबै खरीद-बिक्री नीं हुवैला, कोई दोस्ती नीं हुवैला अर कोई मध्यस्थता नीं हुवैला। जो लोग अविश्वास करै है वे गलत काम करै है।
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
अर जका लोग अल्लाह री किरपा सूं दियोड़ी चीजां माथै कंजूस है, बां नै कदैई ओ नीं सोचणो चाइजै कै (कंजूस) बां रै वास्तै आछो है, भलांई (कंजूस) बां रै वास्तै बुरो है। वे जिण (खजाने) रै बारै में सोचै है, वो पुनरुत्थान रै दिन (उणां रै गळै में) लटकायो जावेला। आकाश अर धरती री विरासत (जो है) अल्लाह री है। अल्लाह थारै कामां मांय सावधान है।
ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ
al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
(अर्थात) एक असो मिनख जको कंजूस होवै है अर दूजां नै कंजूस करण रो हुकम देवै है अर अल्लाह रै दियोड़ा वरदान नै छुपावै है। म्हे काफिरां रै वास्तै अपमानजनक सजा री त्यारी करी है।
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
हे विस्वास करण आळा! साचाणी, घणकरा धर्मात्मा लोग अर बांका भिक्षु लोगां री दौलत नै झूठा तरीका सूं खपत करै है अर (वे) अल्लाह रै मारग सूं (लोगां नै) रोकै है। अर जका सोना अर चांदी जमा करै है अर अल्लाह रै मारग माथै खर्च नीं करै है, बांनै एक आच्छी खबर देवो, (कै बांनै) एक दर्दनाक सजा मिलैला।
يَّوْمَ يُحْمٰى عَلَيْهَا فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوٰى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوْبُهُمْ وَظُهُوْرُهُمْۗ هٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ فَذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَكْنِزُوْنَ
yauma yuḥmā ‘alaihā fī nāri jahannama fa tukwā bihā jibāhuhum wa junūbuhum wa ẓuhūruhum, hāżā mā kanaztum li'anfusikum fa żūqū mā kuntum taknizūn(a).
(याद करो) वो दिन जद सोना अर चांदी नै नरक रै मांय गरम करियो गयो हो, फेर बांरै माथा, कानी अर पीठ नै इस्त्री करियो हो (इणरै साथै-साथै बांनै कैयो हो कै, "आ थारी संपत्ति है जिणनै थै खुद रै वास्तै राखी है, सो थै जिण चीज नै राखी है बां रो स्वाद लेवो।"
مَنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُّرِيْبٍۙ
mannā‘il lil-khairi mu‘tadim murīb(in).
जो भला काम करण में घणो संकोच करै है, सीमा सूं परे जावै है अर संकोच करै है,
وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ
wa ammā man bakhila wastagnā.
अर जका लोग कंजूस है अर खुद नै पर्याप्त समझै है (भगवान री मदद री जरूरत कोनी है),