۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
સદ્ગુણ એ નથી કે તમે પૂર્વ કે પશ્ચિમ તરફ મોં ફેરવો, પરંતુ સદ્ગુણ એ છે કે જેઓ અલ્લાહ, ક્યારમત, ફરિશ્તાઓ, પુસ્તકો અને પયગંબરો પર વિશ્વાસ રાખે છે અને પોતાના પ્રિય ધન સંબંધીઓ, અનાથ, ગરીબ, મુસાફર, ભિખારી અને ગુલામોને મુક્ત કરે છે, નમાઝ પઢે છે અને ઝકાત આપે છે, વચન આપે ત્યારે પોતાના વચન પાળે છે, અને ગરીબી, દુઃખ અને યુદ્ધના સમયમાં ધીરજ રાખે છે. તેઓ સત્યવાદી લોકો છે, અને તેઓ જ પરમેશ્વર છે.
اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ
aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).
(વળી) ધીરજવાન વ્યક્તિ, સદાચારી વ્યક્તિ, આજ્ઞાકારી વ્યક્તિ, પોતાનું ધન દાન કરનાર વ્યક્તિ અને સવાર પડતા પહેલા માફી માંગનાર વ્યક્તિ.
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(એટલે કે) જેઓ સુખ અને મુશ્કેલી બંને સમયે દાન આપે છે, અને જેઓ પોતાના ગુસ્સાને કાબૂમાં રાખે છે અને લોકોને માફ કરે છે. અને અલ્લાહ ભલાઈ કરનારાઓને પ્રેમ કરે છે,
وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا
wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).
અને જો તેઓ અલ્લાહ અને કયામતના દિવસ પર વિશ્વાસ રાખતા અને અલ્લાહે તેમને આપેલા રોજીમાંથી થોડો ભાગ ખર્ચ કરતા તો તેમને શું વાંધો હોત? અને અલ્લાહ તેમની પરિસ્થિતિથી સંપૂર્ણ વાકેફ છે.
وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
અને તમારી બધી શક્તિથી અને એવા ઘોડેસવારો સાથે તેમનો સામનો કરવા માટે તૈયાર રહો જે અલ્લાહના દુશ્મનો, તમારા દુશ્મનો અને તેમના સિવાયના બીજા દુશ્મનોને રોકી શકે, જેમને તમે જાણતા નથી; પરંતુ અલ્લાહ તે જાણે છે. તમે અલ્લાહના માર્ગમાં જે કંઈ ખર્ચ કરશો તે ચોક્કસપણે તમને પૂરતું વળતર મળશે અને તમારા પર અન્યાય થશે નહીં.
قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗوَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهٗ ۚوَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ
qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), wa mā anfaqtum min syai'in fahuwa yukhlifuh(ū), wa huwa khairur-rāziqīn(a).
કહો, "ખરેખર, મારો રબ પોતાના બંદાઓમાંથી જેને ઇચ્છે છે તેના માટે રોજી વિસ્તૃત કરે છે અને મર્યાદિત કરે છે." અને તમે જે કંઈ ખર્ચ કરો છો, અલ્લાહ તેનો બદલો લેશે અને તે શ્રેષ્ઠ રોજી આપનાર છે.
وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ
wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
અને તેમની મિલકતમાં માંગનારા ગરીબો અને ન માંગનારા ગરીબો બંને માટે હક છે.
اَوْ اِطْعَامٌ فِيْ يَوْمٍ ذِيْ مَسْغَبَةٍۙ
au iṭ‘āmun fī yaumin żī masgabah(tin).
અથવા દુકાળના દિવસોમાં ખોરાક આપવો,
يَّتِيْمًا ذَا مَقْرَبَةٍۙ
yatīman żā maqrabah(tin).
(તેમના) સગા સંબંધીઓવાળા અનાથ બાળકોને,
اَوْ مِسْكِيْنًا ذَا مَتْرَبَةٍۗ
au miskīnan żā matrabah(tin).
અથવા ખૂબ જ ગરીબ લોકો.
الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ
allażī yu'tī mālahū yatazakkā.
જે પોતાનું ધન (અલ્લાહના માર્ગમાં) શુદ્ધ થવા માટે ખર્ચ કરે છે,
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
અને ગરીબોને ભોજન આપવા માટે પ્રોત્સાહન આપતું નથી.