يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).
Oi kemuni na vakabauta! Kakua ni kaya, raa’inaa, ia mo kaya ga, “Unzhurnaa” ka vakarorogo. Kei ira era sega ni vakabauta era na rawata e dua na itotogi mosimosi.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
(So-called) vakabauta sai ira ga era vakabauta na Allah kei na Nona italai (Muhammad), ka ni ra sa tiko vata kei koya (Muhammad) ena dua na ka raraba, era sega ni biuta (na italai ni Allah) ni bera ni ra kerea na nona veivakadonui. E dina sara, o ira era kerea na veivakadonui mai vei iko (Muhammad), o ira oqori na tamata era (dina) vakabauta vei Allah kei na Nona italai. O koya gona kevaka era kerea na veivakadonui mai vei iko ena vuku ni dua na gagadre, solia na veivakadonui vei koya o vinakata ena kedra maliwa, ka kerea vei Allah na veivosoti me baleti ira. E dina sara, o Allah e dauveivosoti, e dauloloma vakalevu.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).
E dina sara, o ira era vakalailaitaka na domodra ena yasa ni italai i Allah, o ira oqori na tamata sa vakatovolei na lomadra mai vei Allah me ra daulotu. Era na rawata na veivosoti kei na isau levu.
اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ
innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).
E dina sara, e levu vei ira na tamata era kacivi iko (Muhammad) mai na taudaku ni (nomu) rumu era sega ni kila.
وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Ia kevaka era a vosota me yacova ni o sa lako mai mo mai tavaki ira, sa na vinaka cake vei ira. Na Allah e dauveivosoti, dauloloma vakalevu.