لَا تَجْعَلُوْا دُعَاۤءَ الرَّسُوْلِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاۤءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًاۗ قَدْ يَعْلَمُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ يَتَسَلَّلُوْنَ مِنْكُمْ لِوَاذًاۚ فَلْيَحْذَرِ الَّذِيْنَ يُخَالِفُوْنَ عَنْ اَمْرِهٖٓ اَنْ تُصِيْبَهُمْ فِتْنَةٌ اَوْ يُصِيْبَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
lā taj‘alū du‘ā'ar-rasūli bainakum kadu‘ā'i ba‘ḍikum ba‘ḍā(n), qad ya'lamullāhul-lażīna yatasallalūna minkum liwāżā(n), falyaḥżaril-lażīna yukhālifūna ‘an amrihī an tuṣībahum fitnatun au yuṣībahum ‘ażābun alīm(un).
तुमच्यांतल्या कांय जाणांनी कांय जाणांक (दुसऱ्यांक) उलो मारता तसोच तुमच्या मदल्या दूताचो (मुहंमद) उलो मारचो न्हय. खरेंच, तुमच्या मदीं (आपल्या इश्टांक) आलाशिरो घेवन (गुपीतपणान) भायर सरपी लोकांक अल्ला वळखता, देखून ताच्या दूताच्या आज्ञांचो भंग करपी लोकांक आपूण खटलो जातलो वा तांकां वेदनादायक ख्यास्त मेळटली असो भंय आसूं.
اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ
innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).
खरेंच, भायल्यान (तुमच्या) कुडींतल्यान तुमकां (मुहंमद) म्हणपी चडशे लोक समजना.
وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
आनी तुमी तांकां मेळपाक भायर सरचे मेरेन तांणी धीर धरलो जाल्यार तांकां बरें आसतलें. आनी अल्ला हो क्षमाशील, दयाळू.