موضوع - اخلاق و آداب اخلاق اخلاق بد همز و لمز (نجوا کردن، تمسخر کردن در حین توهین)

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّلْمِزُكَ فِى الصَّدَقٰتِۚ فَاِنْ اُعْطُوْا مِنْهَا رَضُوْا وَاِنْ لَّمْ يُعْطَوْا مِنْهَآ اِذَا هُمْ يَسْخَطُوْنَ

wa minhum may yalmizuka fiṣ-ṣadaqāt(i), fa in u‘ṭū minhā raḍū wa illam yu‘ṭau minhā iżā hum yaskhaṭūn(a).

و برخی از آن‌ها در مورد (تقسیم) صدقات تو را سرزنش می‌کنند؛ اگر به آن‌ها داده شود، خشنود می‌شوند و اگر داده نشود، ناگهان خشمگین می‌شوند.

اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(منافقان) کسانی‌اند که مؤمنانی را که با رغبت صدقه می‌دهند و کسانی که جز به قدر توانشان (برای صدقه) نمی‌یابند، مسخره می‌کنند. الله آن‌ها را مسخره می‌کند و برایشان عذابی دردناک است.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّنْ قَوْمٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنُوْا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاۤءٌ مِّنْ نِّسَاۤءٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّۚ وَلَا تَلْمِزُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوْا بِالْاَلْقَابِۗ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوْقُ بَعْدَ الْاِيْمَانِۚ وَمَنْ لَّمْ يَتُبْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaskhar qaumum min qaumin ‘asā ay yakūnū khairam minhum wa lā nisā'um min nisā'in ‘asā ay yakunna khairam minhunn(a), wa lā talmizū anfusakum wa lā tanābazū bil-alqāb(i), bi'salismul-fusūqu ba‘dal-īmān(i), wa mal lam yatub fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

ای مؤمنان! هیچ قومی قوم دیگر را مسخره نکند، شاید آنها (که مسخره شده‌اند) از آنها (که مسخره می‌کنند) بهتر باشند، و زنان، زنان دیگر را مسخره نکنند، شاید آنها (که مسخره شده‌اند) از آنها بهتر باشند. یکدیگر را سرزنش نکنید و با القاب زشت یکدیگر را نخوانید. بدترین نام، نام بد (فاسق) پس از ایمان است. و هر که توبه نکند، آنها ظالمان‌اند.

هَمَّازٍ مَّشَّاۤءٍۢ بِنَمِيْمٍۙ

hammāzim masysyā'im binamīm(in).

کسی که عیب‌جو است و اینجا و آنجا فتنه پخش می‌کند،

وَاِذَا مَرُّوْا بِهِمْ يَتَغَامَزُوْنَۖ

wa iżā marrū bihim yatagāmazūn(a).

و هنگامی که (مؤمنان) از کنارشان می‌گذشتند، به هم چشمک می‌زدند،

وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍۙ

wailul likulli humazatil-lumazah(tin).

وای بر هر عیب‌جو و طعنه‌زن