وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
Àti (A tún rán) Lúùtù, nígbà tí ó sọ fún àwọn ènìyàn rẹ̀ pé, “Kí ló dé tí ẹ fi ń ṣe iṣẹ́ búburú kan, èyí tí ẹnikẹ́ni kò tíì ṣe ṣáájú yín (ní ayé yìí).
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
Ní tòótọ́, ìfẹ́kúfẹ̀ẹ́ yín fún àwọn ọkùnrin ni ẹ fi hàn, kì í ṣe fún àwọn obìnrin. Ẹ̀yin jẹ́ ènìyàn tí ó ń ṣe àṣejù.”
وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ
wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).
Àwọn ènìyàn rẹ̀ sì wá sọ́dọ̀ rẹ̀ lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀. Láti ìgbà àtijọ́ ni wọ́n ti ń ṣe àwọn ìwà búburú. Lọ́ọ̀tì wí pé, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Àwọn wọ̀nyí ni àwọn ọmọbìnrin mi (ilẹ̀), wọ́n jẹ́ mímọ́ jù yín lọ, nítorí náà ẹ bẹ̀rù Ọlọ́run kí ẹ má sì ṣe àbùkù sí (orúkọ) mi sí àlejò mi. Ǹjẹ́ kò sí ẹnikẹ́ni nínú yín tí ó gbọ́n?”
وَاَنْجَيْنَا مُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗٓ اَجْمَعِيْنَ ۚ
wa anjainā mūsā wa mam ma‘ahū ajma‘īn(a).
A sì gba Musa àti àwọn tí ó wà pẹ̀lú rẹ̀ là.
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).
Kí ló dé tí ẹ fi ń súnmọ́ àwọn ọkùnrin láti (mú) ìfẹ́kúfẹ̀ẹ́ yín ṣẹ, dípò (sísọdọ̀) àwọn obìnrin? Dájúdájú, ẹ̀yin jẹ́ ènìyàn tí kò mọ̀ (àbájáde ìṣe yín).
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
Ṣé ó yẹ kí o lọ sí ọ̀dọ̀ àwọn ọkùnrin, kí o ṣe àrékérekè, kí o sì ṣe ibi ní àwọn ibi ìpàdé rẹ?” Nítorí náà, ìdáhùn àwọn ènìyàn rẹ̀ kò ju pé kí wọ́n sọ pé, “Mú ìyà Allāhu wá fún wa, tí o bá jẹ́ ọ̀kan lára àwọn olódodo.”