قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ
qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).
Калӑр (Мухаммед): «Сире инкек-синкекрен тата тӗрлӗ инкек-синкекрен хӑтараканни — Аллах, анчах унтан эсир Унпа пӗрле юлташсем тӑватӑр».
وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْۢبِهٖٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَاۤىِٕمًا ۚفَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهٗ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنَآ اِلٰى ضُرٍّ مَّسَّهٗۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa iżā massal-insānaḍ-ḍurru da‘ānā lijambihī au qā‘idan au qā'imā(n), falammā kasyafnā ‘anhu ḍurrahū marra ka'allam yad‘unā ilā ḍurrim massah(ū), każālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū ya‘malūn(a).
Тата ҫын хӑрушлӑха кӗрсе ӳксен, вӑл выртса та, ларса та, тӑрса та кӗлтӑвать, анчах та Эпир унран хӑрушлӑха сирсе янӑ хыҫҫӑн, вӑл каялла таврӑнать (на блуждающий путь), как будто нихҫан та пире хӑй ҫине килнӗ хӑрушлӑха (сирсе яма) кӗлтуман пек. Ҫапла вара вӑл хӑйсем мӗн тунине чиккинчен тухакан ҫынсемшӗн илемлӗ пулса тӑрать.
۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ
innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).
Чӑнах та, ӗненекенсене Аллах хӳтӗлет. Чӑнах та, Аллах хӑйӗн пиллӗхне ӗненмен тата сутӑнакан ҫынна юратмасть.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ
wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).
Вӑл сире пурнӑҫ панӑ, унтан вӗлернӗ, унтан чӗртсе тӑратнӑ (чӗрӗлӗх кунӗнче). Чӑнах та, ҫынсем питӗ пархатарсӑр.
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
Кӗнекерен пӗлӳ илнӗ ҫын ҫапла каланӑ: «Эпӗ сан патна престола илсе килӗп, санӑн куҫу мӑчлатичченех». Ҫавӑнпа та вӑл (Сулайман) хӑй умӗнчи престола курсан: «Ку манӑн Ҫӳлхуҫамӑн ырӑлӑхӗ хушшинче, эпӗ ӑна тав тӑватӑп-и е йышӑнмастӑп-и (Унӑн пиллӗхӗсене) тӗрӗслесе пӑхать.
فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ
fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).
Ҫавӑнпа та вӗсем карап ҫине ларсан, Аллаха Ӑна пӗтӗмпех парӑнса кӗлтунӑ, анчах та Аллах вӗсене ҫӗр ҫине анса ларма хӑтарнӑ, ун вырӑнне вӗсем (Аллахпа) пӗрлешме (таврӑннӑ),
لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ
liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).
вӗсем Эпир панӑ пиллӗхсенчен пӑрӑнччӑр та хӑйсене хӑйсем киленсе пурӑнччӑр (ӗненмесӗр). Вара каярахпа вӗсем (хӑйсен ӗҫӗн ҫивӗчлӗхне) пӗлӗҫ.
اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ
awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).
Эпир (вӗсен ҫӗршывне) сӑваплӑ, хӑрушсӑр ҫӗр туса хунине асӑрхаман-и вӗсем, ун таврашӗнчи ҫынсем пӗр-пӗрне ҫаратаҫҫӗ пулин те. Мӗншӗн-ха (чӑнлӑх уҫӑлнӑ хыҫҫӑн та) вӗсем ҫаплах суяна ӗненеҫҫӗ, Аллах пилӗсене йышӑнмаҫҫӗ?
وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).
Ҫынсем хӑрушлӑхпа тӗл пулсан, вӗсем хӑйсен Ҫӳлхуҫине Ун патне таврӑнма (ӳкӗнме) чӗнеҫҫӗ, унтан Вӑл вӗсене Хӑйӗн ырӑлӑхне кӑштах парсан, сасартӑк вӗсенчен хӑшӗ-пӗрисем Аллахпа пӗрлешеҫҫӗ.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).
Чӑнах та, эпир Лукмана ӑслӑлӑх патӑмӑр, урӑхла каласан: «Аллаха тав тӑвӑр!
وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ
wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).
Вӗсене ту пек пысӑк хумсем ҫавӑрса илсен, вӗсем Аллаха чӗнеҫҫӗ, Ӑна чӗререн те чӗререн ӗненеҫҫӗ. Анчах Аллах вӗсене ҫӗр ҫине ҫитме ҫӑлса хӑварсан, вӗсенчен хӑшӗ-пӗрисем тӳрӗ ҫулпа утма пӑрахман. Пирӗн сӑвӑ йӗркисене йышӑнманнисем — пархатарсӑр сутӑнчӑксем ҫеҫ.
۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ
wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).
Ҫынна инкек килсе тухсан, вӑл хӑйӗн Ҫӳлхуҫинчен Ӑна тавӑрса (пӑхӑнса) пулӑшу ыйтать; анчах Вӑл ӑна пиллӗх парсан, вӑл хӑй малтан Аллахран кӗлтунӑ (инкеке) манать, Аллах валли (ҫынсене) Хӑйӗн ҫулӗнчен пӑрса яма юлташсем тӑвать. Калӑр: «Пӗр вӑхӑтлӑха хӑвӑрӑн ӗненменлӗхӗрпе савӑнӑр, чӑнах та, эсир тамӑкра пурӑнакансен шутне кӗрӗр».
فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Ҫавӑнпа та ҫынна инкек пырса ҫапсан вӑл пире чӗнет, унтан эпир ӑна хамӑрӑн пиллӗхе панӑ чухне вӑл калать: «Чӑнах та, мана ҫак пиллӗхе хамӑн ӑс-тӑнӑмран ҫеҫ панӑ». Тӗрӗссипе, ку тӗрӗслев, анчах ытларахӑшӗ пӗлмест.
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُوْ دُعَاۤءٍ عَرِيْضٍ
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru fażū du‘ā'in ‘arīḍ(in).
Эпир этеме ырлӑх парсан, вӑл пӑрӑнать те аяккалла пӑрӑнать (мӑнаҫлӑн); анчах инкек сиксе тухсан нумай кӗлтӑвать.
فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗاِنْ عَلَيْكَ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاِنَّآ اِذَآ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَاِنَّ الْاِنْسَانَ كَفُوْرٌ
fa in a‘raḍū famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n), in ‘alaika illal-balāg(u), wa innā iżā ażaqnal-insāna minnā raḥmatan fariḥa bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim fa'innal-insāna kafūr(un).
Вӗсем пӑрӑнсан, вара (асту) Эпир сана вӗсем валли надзиратель пулма яман. Сирӗн тивӗҫӗр — (протокол) ҫитересси ҫеҫ. Чӑнах та, эпир этеме хамӑртан ырӑлӑх туйсан, вӑл ӑна савӑнӑҫлӑн кӗтсе илет; анчах та вӗсем хӑйсен алли ӗҫӗсемшӗн инкек-синкекпе асапланаҫҫӗ пулсан (вӗсем ӑна йышӑнмаҫҫӗ), чӑнах та, ҫынсем питӗ йышӑнмаҫҫӗ (пиллӗхсене).
اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ
inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).
Чӑнах та, суд кунӗ — палӑртса хунӑ вӑхӑт,