قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
Netta (Hud) yerra-yas: "S tidep, ad k-id-ye$li lḥeq d lɣiḍa n Öebbi. Ma tebɣiḍ ad t-texleḍ yid-i ɣef yismawen (lmeṣnuɛat) i d-texleq kečč d lejdud-ik s yiman-ik, ɣas akken Öebbi ur d-yessers ara isalan i waya? Ma yella akka, rǧu! S tidep, ula d nekk yid-k seg wid yettraǧun."
وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Mi iu$al Musa ar ugdud is, inna: "acêal n wayen i txedmem, mi lli$! Day tebɣam ad tepôem mgal lemâahda n Mass nnwen"? Musa yessers-d tafelwit-nni (Tawṛat) yerna yeṭṭef aqerru n gma-s (Harun) deg wakud aydeg ay tt-ijebbed ɣer tama-nnes. (Harun) yenna: "A mmi n yemma! Aɣref-agi ḥesben-iyi d aɛewwiq yerna qrib ad iyi-nɣen, ihi ur ttaǧǧa ara iceqfan-ik ad sfeḍḥen lbaṭel-iw, ur iyi-ttaǧǧa ara d amdan ur nesɛi lḥeqq."
وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ
wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).
U mi t-id-yesfeḍ lɣiḍa n Musa, iddem-d tifelwiyin (Tawṛat); Di tira is, tella nnhaya akked uêunu i wid ippagwaden Mass nnsen.
فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ
fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.
Syin, Musa yuɣal ɣer wegdud-is s lɣiḍa d lḥif. Inna (Musa): "a wegdud iw! Ma ur kwen iâuhed ara Mass nnwen s leahd yelhan? Ma ɣezzif lweqt n leɛqed fellawen neɣ tebɣam ad d-teɣli fellawen lɣiḍa n Öebbi, ayɣer tṛuẓem leɛqed nnwen yid-i?"
وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ
wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).
U (cfut ɣef tmacahut n) Zun Nun (Yunus), mi iṛuḥ deg tegnit n lɣiḍa, sinna, ixemmem ur as Nessewham ara, ihi, iẓẓall deg yiwet n liḥala n tmeɣra s waṭas: "Ulac ôebbi siwa Kečč, s ccbaḥa ik. Nekk, s tidep, seg wid ixeddmen lbaṭel".