قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
Ɔno (Hud) buaa sɛ, "Ampa ara, nitan ne abufuw a efi Onyankopɔn hɔ bɛba mo so. So wopɛ sɛ wo ne me gye akyinnye wɔ din (abosom) a wo ne w'agyanom bɔɔ wo ho no ho, ɛwom mpo sɛ Allah nnyi nsɛm adi mmaa ɛno? Sɛ ɛte saa a, twɛn! Ampa ara, me nso meka wo ho wɔ wɔn a wɔretwɛn no mu."
وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Na bere a Mose san baa ne nkurɔfo nkyɛn no, ne bo fuwii na ne werɛ ahow na ɔkae sɛ, "Nneyɛe a ɛyɛ hu bɛn na moyɛe bere a na minni hɔ no! So wopɛ sɛ wokɔ tia w'Awurade bɔhyɛ no?" Mose tow abopon (Torah) no guu fam na ɔkyeree ne nua (Harun) ti bere a ɔretwe akɔ ne nkyɛn no. (Harun) kaa sɛ, "O me maame ba! Saa nkurɔfoɔ yi abu me sɛ meyɛ mmerɛw na ɛkame ayɛ sɛ wɔakum me, enti mma w'atamfo mmɔ m'asɛmmɔne no ho anigye, na mma menyɛ onipa a ɔnteɛ."
وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ
wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).
Na Mose abufuw ano brɛɛ ase akyi no, ɔfaa (san) abopon (Torah) no; Ne nkyerɛwee mu no, akwankyerɛ ne mmɔborɔhunu wɔ hɔ ma wɔn a wosuro wɔn Awurade.
فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ
fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.
Afei Musa de abufuw ne awerɛhow san baa ne nkurɔfo nkyɛn. Ɔno (Mose) kaa sɛ, "O me nkurɔfoɔ! So w'Awurade nhyɛɛ mo bɔhyɛ pa? So apam berɛ no ware dodo ma mo anaasɛ mopɛ sɛ Onyankopɔn abufuo bɛtɔ mo so, adɛn nti na moabu apam a mo ne me yɛeɛ no so?"
وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ
wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).
Na (kae) Zun Nun (Yona) asɛm no, bere a ɔde abufuw tebea kɔe no, afei osusuwii sɛ Yɛremma nneɛma nyɛ den mma no, enti ɔbɔɔ mpae wɔ tebea a ɛyɛ sum mu paa mu sɛ, "Onyame biara nni hɔ gye Wo, Anuonyam nka Wo. Nokwarem no, meyɛ abɔnefo no mu biako.