وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).
Һәм намаҙ уҡы, зәкәт бир, рөкүгәндәр менән бергә рөкүғ ҡыл.
فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا
fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).
Бынан тыш, намаҙҙы уҡып бөткәс, торғанда ла, ултырғанда ла, ятҡанда ла Аллаһты иҫкә алығыҙ. Шунан, үҙеңде хәүефһеҙ тойғас, намаҙҙы уҡы (ғәҙәттәгесә). Ысынлап та, намаҙ – мөьминдәр өсөн ваҡыт билдәләнгән фарыз.
اَقِمِ الصَّلٰوةَ لِدُلُوْكِ الشَّمْسِ اِلٰى غَسَقِ الَّيْلِ وَقُرْاٰنَ الْفَجْرِۗ اِنَّ قُرْاٰنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُوْدًا
aqimiṣ-ṣalāta lidulūkisy-syamsi ilā gasaqil-laili wa qur'ānal-fajr(i), inna qur'ānal-fajri kāna masyhūdā(n).
Ҡояш байығандан алып төн ҡараңғылығына тиклем намаҙ уҡы һәм (шулай уҡ Фәжр намаҙын уҡы). Ысынлап та, иртәнге намаҙға (фәрештәләр) шаһит булды.
اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ
innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.
Ысынлап та, Мин – Аллаһ, Минән башҡа илаһ юҡ, шуға күрә Миңә ғибәҙәт ҡылығыҙ һәм Мине иҫкә алыу өсөн намаҙҙар уҡығыҙ.
فَسُبْحٰنَ اللّٰهِ حِيْنَ تُمْسُوْنَ وَحِيْنَ تُصْبِحُوْنَ
fa subḥānallāhi ḥīna tumsūna wa ḥīna tuṣbiḥūn(a).
Шулай булғас, кис һәм иртән (таң) Аллаһты тәсбихлә,
وَلَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَعَشِيًّا وَّحِيْنَ تُظْهِرُوْنَ
wa lahul-ḥamdu fis-samāwāti wal-arḍi wa ‘asyiyyaw wa ḥīna tuẓhirūn(a).
һәм күктәрҙә лә, ерҙә лә, төндә лә, көндөҙ ҙә (төшкө сәғәттәрҙә) Уға маҡтау булһын.