اَلشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمٰتُ قِصَاصٌۗ فَمَنِ اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوْا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ
asy-syahrul-ḥarāmu bisy-syahril-ḥarāmi wal-ḥurumātu qiṣāṣ(un), famani‘tadā ‘alaikum fa‘tadū ‘alaihi bimiṡli ma‘tadā ‘alaikum, wattaqullāha wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).
ماه های حرام با ماه های حرام، و (بر) چیزی که مراعات شود (قانون) قصاص اعمال می شود. بنابراین، هر کس به شما حمله کرد، به تناسب حمله او به شما، او را مورد حمله قرار دهید. از الله بترسید و بدانید که الله با کسانی است که از الله می‌ترسند.
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
از شما (محمد) در مورد جنگیدن در ماه حرام پرسیدند. بگو، "جنگ کردن در آن ماه یک (گناه) بزرگ است. مگر مسدود کردن (مردم) از راه الله، نافرمانی از او، (ممانع کردن مردم از ورود) به مسجد جامع بزرگ، و بیرون کردن مردم از اطراف آن، در نزد الله بزرگتر (گناه) است. در حالیکه تهمت زدن ظالمانه تر از قتل است. آنها از جنگ با شما دست نخواهند کشید تا زمانیکه شما یک پست را ترک کنید، اگر آنها از دین شما باشند، آنها قادر است. هر کسی از شما از دین خود مرتد شود، و سپس در کفر بمیرد، پس آنها اعمال شان در دنیا و در آخرت بیهوده است، و آنها ساکنان جهنم هستند، آنها تا ابد در آنجا باقی خواهند ماند."
فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).
آنجا نشانه های واضح وجود دارد، (در بین آنها) ایستگاه ابراهیم. هرکس وارد آن شود (بیت الله) در امان خواهد بود. و (از جمله) مکلفیت‌های انسانی نسبت به الله، انجام زیارت به سوی بیت‌الله است، یعنی برای کسانی که توانایی سفر به آنجا را دارند. هر کس (فرض) حج را انکار کند، پس بدانید که الله متعال است (به هیچ چیز نیاز ندارد) از همه جهانیان.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَوْفُوْا بِالْعُقُوْدِۗ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيْمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّى الصَّيْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيْدُ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aufū bil-‘uqūd(i), uḥillat lakum bahīmatul-an‘āmi illā mā yutlā ‘alaikum gaira muḥilliṣ-ṣaidi wa antum ḥurum(un), innallāha yaḥkumu mā yurīd(u).
ای کسانی که ایمان دارید! وعده ها را انجام دهید. مالداری برای شما جایز است، مگر اینکه برای شما ذکر خواهد شد، و شکار در هنگام احرام (حج یا عمره) جایز نیست. به راستی که الله متعال شریعت را نظر به آنچه که بخواهد تعیین می‌کند.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
ای کسانی که ایمان دارید! اصول مقدس الله را تجاوز نکنید، و عزت ماه های حرام را (نقض نکنید)، هدیو (حیوانات قربانی) و قلعید (حیوانات قربانی نشانی شده) را (مزاحم) نکنید، و (همچنان) مردم که به بیتولهرام زیارت میکنند را مزاحم نکنید؛ آنها در جستجوی لطف و رضایت پروردگار خود هستند. مگر اگر شما احرام را تکمیل کرده باشید، پس شما ممکن شکار کنید. اجازه ندهید نفرت (شما) نسبت به یک قوم به خاطر اینکه آنها شما را از خروج از مسجدالحرام باز میدارند، شما را به فراتر رفتن از حدود خود (به سوی آنها) تشویق کند. و شما را در (انجام دادن) نیکوکاری و تقوا کمک کنید، و شما را در ارتکاب گناه و دشمنی کمک نکنید. از الله بترسید، به راستی که الله در عذاب بسیار سخت است.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَاَنْتُمْ حُرُمٌ ۗوَمَنْ قَتَلَهٗ مِنْكُمْ مُّتَعَمِّدًا فَجَزَۤاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهٖ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ هَدْيًاۢ بٰلِغَ الْكَعْبَةِ اَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسٰكِيْنَ اَوْ عَدْلُ ذٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوْقَ وَبَالَ اَمْرِهٖ ۗعَفَا اللّٰهُ عَمَّا سَلَفَ ۗوَمَنْ عَادَ فَيَنْتَقِمُ اللّٰهُ مِنْهُ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqtuluṣ-ṣaida wa antum ḥurum(un), wa man qatalahū minkum muta‘ammidan fa jazā'um miṡlu mā qatala minan-na‘ami yaḥkumu bihī żawā ‘adlim minkum hadyam bāligal-ka‘bati au kaffāratun ṭa‘āmu masākīna au ‘adlu żālika ṣiyāmal liyażūqa wabāla amrih(ī), ‘afallāhu ‘ammā salaf(a), wa man ‘āda fa yantaqimullāhu minh(u), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).
ای کسانی که ایمان دارید! در حالیکه در احرام (حج یا عمره) هستید حیوانات شکاری را نکشید. هر کس از شما عمداً او را بکشد، پس جریمه این است که او را با مواشی متناسب با بازی که او کشته است تعویض کنید، نظر به تصمیم دو نفر عادل در بین شما به عنوان حدیو به کعبه برده شود، یا کفرات (پرداخت باج توسط) تغذیه کردن فقرا، یا روزه گرفتن، به تناسب غذای داده شده، تا او عواقب خود را احساس کند. خداوند آنچه را که در گذشته اتفاق افتاده است بخشیده است. و هرکس به انجام آن برگردد، یقیناً خداوند او را عذاب خواهد داد. و الله متعال (قدرت شکنجه کردن) را دارد.
اُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهٗ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ ۚوَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ
uḥilla lakum ṣaidul-baḥri wa ṭa‘āmuhū matā‘al lakum wa lis-sayyārah(ti), wa ḥurrima ‘alaikum ṣaidul-barri mā dumtum ḥurumā(n), wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).
برای شما جایز است که حیوانات دریایی و غذا (منشاء گرفته) از دریا را به عنوان غذای خوشمزه برای شما شکار کنید، و برای کسانی که سفر می کنند؛ و این برای شما حرام است (گرفتن) حیوانات زمینی، تا زمانیکه شما در احرام باشید. و از خدای که نزد او جمع خواهید شد (دوباره) بترسید.
فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ وَخُذُوْهُمْ وَاحْصُرُوْهُمْ وَاقْعُدُوْا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوْا سَبِيْلَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
fa iżansalakhal-asyhurul-ḥurumu faqtulul-musyrikīna ḥaiṡu wajattumūhum wa khużūhum waḥṣurūhum waq‘udū lahum kulla marṣad(in), fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa khallū sabīlahum, innallāha gafūrur raḥīm(un).
هنگامی که ماه‌های حرام به پایان رسید، پس مشرکان را در هر جا که پیدا کردید بجنگید، آنها را اسیر و محاصره کنید و در مراقبت‌ها مراقب آنها باشید. اگر توبه کردند و نماز ادا کردند و زکات دادند، پس به آنها آزادی بدهید. بیشک که الله بخشنده و مهربان است.