وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).
A phan fyddan nhw'n cwrdd â phobl sy'n credu, maen nhw'n dweud, "Rydyn ni'n credu." Ond pan ddychwelon nhw at eu cythreuliaid (arweinwyr), dywedon nhw, "Yn wir, rydyn ni gyda chi, dim ond gwneud hwyl rydyn ni."
اَللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
allāhu yastahzi'u bihim wa yamudduhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
Bydd Allah yn eu gwawdio ac yn gadael iddynt lithro i gamgymeriad.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).
A (cofiwch) pan ddywedodd Musa wrth ei bobl, "Mae Allah yn gorchymyn i chi ladd heffer." Gofynasant, "Ydych chi'n mynd i wneud hwyl amdanom ni?" Atebodd ef (Moses), "Rwy'n ceisio lloches yn Allah fel nad wyf ymhlith yr anwybodus."
اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
ulā'ika lahum naṣībum mimmā kasabū, wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).
Byddant yn cael cyfran o'r hyn a enillwyd ganddynt, ac mae Allah yn gyflym i gyfrif.
وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ
wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).
Ac yn wir, mae Allah wedi anfon (rheolau) i chi yn y Llyfr (Al Qur'an) os clywch chi adnodau Allah yn cael eu gwadu a'u gwawdio (gan anghredinwyr), yna peidiwch ag eistedd gyda nhw, cyn iddyn nhw ddechrau sgwrs arall. Oherwydd (os byddwch chi'n parhau i eistedd gyda nhw), wrth gwrs byddwch chi'n debyg iddyn nhw. Yn wir, bydd Allah yn casglu'r holl ragrithwyr ac anghredinwyr yn Uffern,
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
O chi sy'n credu! Peidiwch â gwneud eich arweinwyr yn bobl sy'n gwneud eich crefydd yn destun gwawd a gemau, (sef) ymhlith y rhai a roddwyd y llyfr o'ch blaen a'r anghredinwyr (amrydduwiaethwyr). Ac ofnwch Allah os ydych yn gredinwyr.
وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ
wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).
Ac os ydych chi'n eu galw i weddïo, maen nhw'n ei gwneud yn destun gwawd a chwarae. Mae hyn oherwydd eu bod nhw'n bobl nad ydyn nhw'n deall.
فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Yn wir, maen nhw wedi gwadu'r gwirionedd (y Qur'an) pan ddaeth atyn nhw, felly yn y dyfodol bydd (realiti) y newyddion yr oedden nhw bob amser yn eu gwawdio yn dod atyn nhw.
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Ac yn wir, gwnaed hwyl am ben nifer o'r negeswyr o'ch blaen chi (Muhammad), fel bod cosb wedi disgyn ar y rhai a'u gwawdiodd mewn ymateb i'w gwawd.
يَحْذَرُ الْمُنٰفِقُوْنَ اَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُوْرَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلِ اسْتَهْزِءُوْاۚ اِنَّ اللّٰهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُوْنَ
yaḥżarul-munāfiqūna an tunazzala ‘alaihim sūratun tunabbi'uhum bimā fī qulūbihim, qulistahzi'ū, innallāha mukhrijum mā taḥżarūn(a).
Mae'r rhagrithwyr hyn yn ofni y bydd surah yn cael ei ddatgelu sy'n egluro'r hyn sydd wedi'i guddio yn eu calonnau. Dywedwch (wrthynt), "Parhewch i wneud hwyl (o Allah a'i Negesydd)." Yn wir, bydd Allah yn datgelu'r hyn yr ydych chi'n ei ofni.
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ
wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).
Ac os gofynnwch iddyn nhw, byddan nhw’n sicr o ateb, “Mewn gwirionedd, dim ond cellwair a chwarae o gwmpas oedden ni.” Dywedwch, “Pam ydych chi bob amser yn gwneud hwyl am ben Allah, a’i adnodau a’i Negesydd?”
اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).
(Rhagrithwyr) yw'r rhai sy'n beirniadu credinwyr sy'n rhoi elusen yn wirfoddol ac sy'n (digalonni) pobl sydd ond yn cael (i roi elusen iddynt) yr hyn y gallant ei fforddio, yna mae'r rhagrithwyr hynny'n eu sarhau. Bydd Allah yn dial am eu sarhad, a byddant yn dioddef cosb boenus.
وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Ac yn wir, pe baem yn gohirio'r boen yn eu herbyn tan yr amser penodedig, byddent yn dweud, "Beth sy'n ei atal?" Gwyddoch pan ddaw'r gosb atynt, na allant ei hosgoi. Maent wedi'u hamgylchynu gan (adzab) yr oeddent yn arfer gwneud hwyl amdani.
وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ
wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).
A dechreuodd ef (Noa) adeiladu'r llong. Pryd bynnag y byddai arweinwyr ei bobl yn mynd heibio iddo, byddent yn ei watwar. Dywedodd ef (Noa), “Os gwnewch chi ein gwawdio ni, byddwn ni'n eich gwawdio chi fel rydych chi'n ein gwawdio ni.”
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
A phan ddeuai negesydd atynt, byddent yn gwneud hwyl am ei ben bob amser.
اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ
innā kafainākal-mustahzi'īn(a).
Yn wir, Rydym yn eich amddiffyn (Muhammad) rhag (drwg) y rhai sy'n gwneud hwyl amdanoch (chi),
فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
fa aṣābahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Felly cawsant eu taro gan gosb (canlyniadau) eu gweithredoedd ac fe'u llethwyd gan y gosb yr oeddent wedi'i gwawdio bob amser yn y gorffennol.
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا
wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).
Ac ni anfonasom genhadon ond fel cludwyr newyddion da a rhoddwyr rhybudd; ond y rhai sy'n anghrediniol sy'n dadlau'n ffug (ffordd) er mwyn iddynt ddinistrio'r gwirionedd (gwirionedd), ac maent yn gwneud hwyl am benillion Fy adnodau a'r hyn a rybuddir yn eu herbyn.
ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا
Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).
Felly, uffern fydd eu gwobr, oherwydd eu hanghrediniaeth, ac oherwydd eu bod wedi gwneud hwyl am ben Fy adnodau a'm negeswyr.
وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ
wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).
A phan wela’r anghredinwyr chi (Muhammad), dim ond fel gwrthrych gwawd y maen nhw’n eich trin chi. (Dywedon nhw), “Ai dyma’r un a gondemniodd eich duwiau?” Er eu bod nhw’n bobl sy’n gwadu cofio Allah, y Mwyaf Trugarog.
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Ac yn wir, gwnaed hwyl am ben y negeswyr o'ch blaen (Muhammad) hefyd, felly disgynnodd (artaith) ar y rhai a oedd yn gwawdio'r hyn (y negeswyr) yr oeddent bob amser yn gwneud hwyl amdano.
لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
Yn wir, mae hyn wedi cael ei addo i ni ac i'n hynafiaid, dim ond stori dylwyth teg am y bobl hynafol yw hon!"
فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ
fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).
Yna gwnaethoch chi nhw'n destun gwawd, fel eich bod chi wedi anghofio fy nghofio i, a gwnaethoch chi (bob amser) chwerthin am eu pennau,
وَاِذَا رَاَوْكَ اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ بَعَثَ اللّٰهُ رَسُوْلًا
wa iżā ra'auka iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī ba‘aṡallāhu rasūlā(n).
A phan maen nhw'n eich gweld chi (Muhammad), maen nhw'n gwneud hwyl amdanoch chi (gan ddweud), "Ai dyma'r dyn a anfonodd Allah fel Negesydd?
فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Yn wir, maen nhw wedi gwadu (y Qur'an), felly yn y dyfodol fe ddaw newyddion atyn nhw (y gwir) ynglŷn â'r hyn (y gosb) roedden nhw'n arfer ei watwar.
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ
qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).
Dywedodd ef (Pharo) wrth y bobl o'i gwmpas, "Oni chlywsoch chi (yr hyn a ddywedodd)?"
۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ
famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).
Nid oedd ateb ei bobl heblaw dweud, "Allanwch Lut a'i deulu o'ch tir; yn wir maent yn bobl sy'n (ystyried eu hunain) yn sanctaidd."
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ
wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).
Ac ymhlith dynolryw mae rhai sy'n defnyddio siarad segur i arwain (pobl) ar gyfeiliorn oddi ar lwybr Allah heb wybodaeth ac i wneud hwyl amdano. Byddant yn cael cosb warthus.
يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
Faint o edifeirwch oedd gan y gweision hyn, bob tro y deuai negesydd atynt, byddent bob amser yn gwneud hwyl am ei ben.
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ
bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).
Roedd hyd yn oed chi (Muhammad) wedi synnu (at eu hanufudd-dod) ac fe wnaethon nhw eich sarhau (chi).
وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ
wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).
A phan maen nhw'n gweld arwydd (o fawredd Allah), maen nhw'n gwneud hwyl am ei ben.
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
A daeth yn amlwg iddynt pa ddrwg a wnaethant ac fe'u llethwyd gan yr hyn yr oeddent bob amser wedi gwawdio amdano.
اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ
an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).
fel na ddylai neb ddweud, 'Mor fawr yw fy edifeirwch am fy esgeulustod wrth (gyflawni fy rhwymedigaethau) tuag at Allah, ac yn wir rwy'n un o'r rhai sy'n gwawdio (crefydd Allah),'
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
A phan ddeuai proffwyd atynt, byddent yn ei wneud yn hwyl bob amser.
اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).
A ydynt yn dosbarthu trugaredd eich Arglwydd? Ni sy'n pennu eu bywoliaeth ym mywyd y byd hwn, ac Rydym wedi codi rhai ohonynt uwchlaw eraill mewn graddau, fel y gall rhai ohonynt elwa o eraill. Ac mae trugaredd eich Arglwydd yn well na'r hyn a gasglant.
وَاِذَا عَلِمَ مِنْ اٰيٰتِنَا شَيْـًٔا ۨاتَّخَذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۗ
wa iżā ‘alima min āyātinā syai'anittakhażahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).
Ac os yw'n gwybod ychydig am Ein hadnodau, yna gwneir (yr adnodau hynny) yn destun gwawd. Nhw yw'r rhai a fydd yn derbyn cosb warthus.
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa badā lahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
A daeth yn amlwg iddynt ddrwg y drwg a wnaethant, a chafodd ei roi (cosb) ar y rhai yr oeddent yn eu gwawdio o'r blaen.
ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ
Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).
Dyna oherwydd eich bod wedi cymryd adnodau Allah mewn gwawd a bod bywyd y byd hwn wedi eich twyllo.” Felly heddiw ni fyddant yn cael eu tynnu allan o'r Tân ac ni fyddant yn cael y cyfle i edifarhau.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّنْ قَوْمٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنُوْا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاۤءٌ مِّنْ نِّسَاۤءٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّۚ وَلَا تَلْمِزُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوْا بِالْاَلْقَابِۗ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوْقُ بَعْدَ الْاِيْمَانِۚ وَمَنْ لَّمْ يَتُبْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaskhar qaumum min qaumin ‘asā ay yakūnū khairam minhum wa lā nisā'um min nisā'in ‘asā ay yakunna khairam minhunn(a), wa lā talmizū anfusakum wa lā tanābazū bil-alqāb(i), bi'salismul-fusūqu ba‘dal-īmān(i), wa mal lam yatub fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
O chi sy'n credu! Peidiwch â gadael i bobl wneud hwyl am ben pobl eraill (oherwydd) efallai eu bod nhw (y rhai sy'n cael eu gwneud hwyl amdanyn nhw) yn well na nhw (y rhai sy'n gwneud hwyl amdanyn nhw) ac ni ddylai menywod (wneud hwyl am) menywod eraill (oherwydd) efallai bod y menywod (sy'n cael eu gwneud hwyl amdanyn nhw) yn well na'r menywod (sy'n gwneud hwyl amdanyn nhw). Peidiwch â beirniadu eich gilydd a pheidiwch â galw enwau drwg ar eich gilydd. Y galw gwaethaf yw (galw) sy'n ddrwg (annuwiol) ar ôl credu. A phwy bynnag nad yw'n edifarhau, yna nhw yw'r camweddwyr.