مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ
mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
उनें लोकें दी लूटदी दौलत (फाई') जेह्ड़ी अल्लाह ने अपने रसूले (जिस थमां आया हा) केई मुल्खें दे निवासियें गी दित्ती ही, ओह् अल्लाह, रसूलुल्लाह, रिश्तेदार (रसूल), अनाथ, गरीब लोकें ते उनें लोकें आस्तै ही जेह्ड़े सफर च हे, तां जे खजाना सिर्फ तुंदे च अमीरें च गै नेईं घूमना चाहिदा। रसूलुल्लाह जो भी देंदा है, उसे स्वीकार करो। ते जे किश ओह तुसेंगी मना करदा ऐ, उसी छोड़ो। और अल्लाह से डरना। सचमुच अल्लाह सजा च बड़ा कठोर ऐ।