فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
त्यसैले, अल्लाहको अनुग्रहको कारणले गर्दा, तपाईं (मुहम्मद) तिनीहरूप्रति कोमल हुनुहुन्थ्यो। यदि तपाईं कठोर व्यवहार गर्नुहुन्छ र कठोर हृदय राख्नुहुन्छ भने, तिनीहरू निश्चित रूपमा तपाईंको वरपरका मानिसहरूबाट टाढा हुनेछन्। त्यसकारण, तिनीहरूलाई क्षमा गर्नुहोस् र तिनीहरूको लागि क्षमा माग्नुहोस्, र यस विषयमा तिनीहरूसँग परामर्श गर्नुहोस्। त्यसपछि, जब तपाईंले आफ्नो मन बनाउनुहुन्छ, तब अल्लाहमा भरोसा राख्नुहोस्। वास्तवमा, अल्लाहले उहाँमाथि भरोसा गर्नेहरूलाई माया गर्नुहुन्छ।
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
क्षमाशील बन र मानिसहरूलाई बुद्धिमानी काम गर्न भन, र मूर्ख मानिसहरूको कुरामा ध्यान नदेऊ।
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
अनि तिमीहरूमध्ये जसलाई सुविधा र अवसर छ, तिनीहरूले नातेदारहरू, गरिबहरू र अल्लाहको मार्गमा हिजरत गर्नेहरूलाई (सहायता) नगर्ने कसम नखाओस्, र तिनीहरूले क्षमा गरून् र सहनशील होऊन्। के तिमीहरूलाई अल्लाहले तिमीहरूलाई क्षमा गरून् भन्ने मन पर्दैन? र अल्लाह क्षमाशील, परम दयालु छ।