يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
אָ איר וואָס גלייבט! פֿאַרדאָרבט נישט אייער צדקה דורך דערמאָנען עס און וויי טאָן (די געפילן פֿון דעם באַקומער), ווי איינער וואָס גיט אַוועק זיין עשירות ווייל ער ווײַזט זיך אויף צו מענטשן און ער גלייבט נישט אין אַלאַ און דעם לעצטן טאָג. דער בייַשפּיל (פֿון יענעם מענטש) איז ווי אַ גלאַטער שטיין מיט שטויב דערויף, און ווען אַ שטאַרקער רעגן פֿאַלט אויף דעם שטיין, בלייבט דער שטיין ווידער גלאַט. זיי באַקומען גאָרנישט פֿון וואָס זיי טוען. און אַלאַ פֿירט נישט די נישט-גלייביקע.
وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا
wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).
און (אויך) די וואָס פֿאַרברענגען זייער פֿאַרמעגן פֿאַר שפּאַס און אויף אַנדערע מענטשן (וואָס ווילן געזען און געלויבט ווערן), און די וואָס גלויבן נישט אין אַלאַ און אין לעצטן טאָג. ווער עס מאַכט דעם שטן זײַן פֿרײַנד, דאַן (וויסט) ער (דער שטן) איז אַ זייער שלעכטער פֿרײַנד.
اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ
innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).
טאקע, די צבועים ווילן פארפירן גאט, אבער גאט איז דער וואס פארפירט זיי. ווען זיי שטייען אויף צו דאווענען, טוען זיי דאס פויל. זיי מיינען צו זיין פרייליך (ווילן געלויבט ווערן) פאר מענטשן. און זיי געדענקען נישט גאט נאר אביסל.
وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).
און זייט נישט ווי יענע מענטשן וואָס פֿאַרלאָזן זייער היים־שטאָט מיט אַראָגאַנץ און ווילן ווערן געלויבט דורך מענטשן (ריאַ) און שטערן (מענטשן) פֿון דעם וועג פֿון אַלאַה. אַלאַה באַדעקט אַלץ וואָס זיי טוען.