يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
হে বিশ্বাসী সকল! আপোনাৰ দান-বৰঙণিৰ কথা উল্লেখ কৰি (গ্ৰহকৰ অনুভৱ) আঘাত কৰি নষ্ট নকৰিব, যেনেকৈ কোনোবাই নিজৰ ধন-সম্পত্তি মানুহক দেখুৱাই থকাৰ বাবে আৰু তেওঁ আল্লাহ আৰু শেষ দিনক বিশ্বাস নকৰাৰ বাবে দান কৰে। উদাহৰণ (সেইজন ব্যক্তিৰ) ধূলি থকা মসৃণ শিলৰ দৰে, তাৰ পিছত যেতিয়া শিলটোৰ ওপৰত প্ৰচণ্ড বৰষুণ পৰে তেতিয়া শিলটো পুনৰ মসৃণ হৈ থাকে। তেওঁলোকে কৰা কামৰ পৰা একো লাভ নকৰে। আৰু আল্লাহে কাফিৰসকলক হিদায়ত নিদিয়ে।
وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا
wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).
আৰু (আৰু) যিসকলে নিজৰ ধন-সম্পত্তি ধেমালিৰ বাবে আৰু আন মানুহৰ ওপৰত খৰচ কৰে (দেখা আৰু প্ৰশংসা কৰিব বিচাৰে), আৰু যিসকলে আল্লাহ আৰু শেষ দিনত বিশ্বাস নকৰে। যিয়ে চয়তানক নিজৰ বন্ধু কৰে, তেতিয়া (জানিব) তেওঁ (চয়তান) অতি দুষ্ট বন্ধু।
اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ
innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).
সঁচাকৈ মুনাফিকসকলে আল্লাহক প্ৰতাৰণা কৰিব বিচাৰে, কিন্তু আল্লাহে তেওঁলোকক প্ৰতাৰণা কৰে। প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ থিয় হ’লে এলেহুৱা হৈ কৰে। মানুহৰ সন্মুখত সুখী (প্ৰশংসা হ’ব বিচাৰে) মানে। আৰু তেওঁলোকে অলপ বাদে আল্লাহক স্মৰণ নকৰে
وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).
আৰু অহংকাৰ অনুভৱ কৰি আৰু মানুহৰ (ৰিয়া) প্ৰশংসা কৰিব বিচৰা আৰু (মানুহক) আল্লাহৰ পথত বাধা প্ৰদান কৰা লোকসকলৰ দৰে নহ’ব। তেওঁলোকৰ সকলো কাম আল্লাহে ঢাকি ৰাখে