وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).
و وقتی با افرادی که ایمان دارند روبرو می‌شوند، می‌گویند: «ما ایمان داریم». اما هنگامی که به سوی شیاطین (رهبران) خود بازگشتند، گفتند: «به راستی که ما با شما هستیم، فقط مسخره می‌کنیم».
وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).
و وقتی با کسانی که ایمان آورده اند روبرو می شوند، می گویند: ما ایمان داریم. اما وقتی به سوی یکدیگر برگشتند، پرسیدند: «آیا آنچه را که خداوند برای شما توضیح داده است، به آنها می‌گویید تا در پیشگاه پروردگارتان شما را رد کنند؟ آیا نمی‌فهمید؟»
هٰٓاَنْتُمْ اُولَاۤءِ تُحِبُّوْنَهُمْ وَلَا يُحِبُّوْنَكُمْ وَتُؤْمِنُوْنَ بِالْكِتٰبِ كُلِّهٖۚ وَاِذَا لَقُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّاۖ وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۗ قُلْ مُوْتُوْا بِغَيْظِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ
hā antum ulā'i tuḥibbūnahum wa lā yuḥibbūnakum wa tu'minūna bil-kitābi kullih(ī), wa iżā laqūkum qālū āmannā, wa iżā khalau ‘aḍḍū ‘alaikumul-anāmila minal-gaiẓ(i), qul mūtū bigaiẓikum, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
این طوری است که شما هستید! شما آنها را دوست دارید، درحالیکه آنها شما را دوست ندارند، و شما به تمام کتاب ها باور دارید. وقتی با شما روبرو می شوند، می گویند: «ما ایمان داریم» و وقتی تنها هستند نوک انگشتان خود را گاز می گیرند زیرا از شما عصبانی هستند و نفرت دارند. بگو: «تو به خاطر عصبانیتت خواهی مرد!» به راستی که خداوند متعال همه محتویات قلب را آگاه است.
وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
و آنان (منافقان) می‌گویند: «(فرض ما فقط) اطاعت است». اما، زمانیکه آنها از طرف شما (محمد) رفتند، بعضی از آنها ستراتیژی های را در شب برنامه ریزی کردند (تصامیم گرفتند) غیر از چیزیکه آنها قبلاً گفته بودند. الله متعال استراتژی‌هایی را که آن شب راه اندازی کردند، ثبت میکند، پس از آنها دور شوید و به الله توکل کنید. الله به عنوان محافظ کافی است.
كَيْفَ وَاِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوْا فِيْكُمْ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗيُرْضُوْنَكُمْ بِاَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبٰى قُلُوْبُهُمْۚ وَاَكْثَرُهُمْ فٰسِقُوْنَۚ
kaifa wa iy yaẓharū ‘alaikum lā yarqubū fīkum illaw wa lā żimmah(tan), yurḍūnakum bi'afwāhihim wa ta'bā qulūbuhum, wa akṡaruhum fāsiqūn(a).
چگونه این ممکن است (که چنین یک توافق وجود داشته باشد)، درحالیکه اگر آنها بالای شما پیروز شوند، آنها روابط خویشاوندی را با شما حفظ نخواهند کرد و به توافق (یا توجه نخواهند کرد). آنها شما را با دهان شان خوشحال میکنند، در حالیکه قلب های شان آنها را رد میکند. اکثر آنها مردم شریر هستند (به وعده های خود عمل نمیکنند).