وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).
او کله چې دوی له هغو خلکو سره مخ شي چې ایمان یې راوړی وي، نو وايي چې موږ ایمان راوړی دی. خو کله چې بیرته خپلو شیطانانو (مشرانو) ته راستانه شي، نو وايي چې موږ له تاسو سره یو، موږ یوازې ټوکې کوو.
وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).
او کله چې دوی له هغو کسانو سره مخامخ شي چې مؤمنان دي، نو وايي: "موږ ايمان راوړی دی." خو کله چې دوی يو بل ته راستانه شول، نو ويې ويل: "ايا تاسو هغوی ته هغه څه ووايئ چې الله تاسو ته بيان کړي دي، ترڅو ستاسو د رب په وړاندې ستاسو رد کړي؟ ایا تاسو نه پوهېږئ؟"
هٰٓاَنْتُمْ اُولَاۤءِ تُحِبُّوْنَهُمْ وَلَا يُحِبُّوْنَكُمْ وَتُؤْمِنُوْنَ بِالْكِتٰبِ كُلِّهٖۚ وَاِذَا لَقُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّاۖ وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۗ قُلْ مُوْتُوْا بِغَيْظِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ
hā antum ulā'i tuḥibbūnahum wa lā yuḥibbūnakum wa tu'minūna bil-kitābi kullih(ī), wa iżā laqūkum qālū āmannā, wa iżā khalau ‘aḍḍū ‘alaikumul-anāmila minal-gaiẓ(i), qul mūtū bigaiẓikum, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
دا ستا حال دی! ته هغوی خوښوې، که څه هم هغوی تا نه خوښوي، او ته په ټولو کتابونو باور لرې. کله چې دوی له تاسره ویني، نو وايي، "موږ ایمان راوړی دی"، او کله چې یوازې وي، نو د خپلو ګوتو سرونه غوڅوي ځکه چې غوسه دي او له تا څخه کرکه کوي. ووایه، "ته به د خپل غوسې له امله مړ شې!" په حقیقت کې، الله د زړه په ټولو خبرو پوه دی.
وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
او دوی (منافقین) وايي: "(زموږ مسؤلیت یوازې اطاعت دی)." مګر، کله چې دوی ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) له څنګ څخه ووتل، نو ځینو یې د شپې په وخت کې د هغه څه پرته چې دوی مخکې ویلي وو، بل ډول ستراتیژۍ جوړې کړې (پریکړې یې وکړې). الله هغه ستراتیژۍ ثبتوي چې دوی په هغه شپه جوړې کړې، نو له دوی څخه مخ واړوه او په الله توکل وکړه. الله د ساتونکي په توګه کافي دی.
كَيْفَ وَاِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ لَا يَرْقُبُوْا فِيْكُمْ اِلًّا وَّلَا ذِمَّةً ۗيُرْضُوْنَكُمْ بِاَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبٰى قُلُوْبُهُمْۚ وَاَكْثَرُهُمْ فٰسِقُوْنَۚ
kaifa wa iy yaẓharū ‘alaikum lā yarqubū fīkum illaw wa lā żimmah(tan), yurḍūnakum bi'afwāhihim wa ta'bā qulūbuhum, wa akṡaruhum fāsiqūn(a).
دا څنګه ممکنه ده (چې داسې تړون وي)، که څه هم که دوی پر تاسو بریالي شي، نو دوی به له تاسو سره خپلوي ونه ساتي او نه به تړون ته پام وکړي (او نه به یې ومني). دوی تاسو په خپلو خولو سره خوشحاله کوي، پداسې حال کې چې د دوی زړونه دوی ردوي. ډیری یې فاسق خلک دي (خپلې ژمنې نه پوره کوي).