حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ
Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).
ང་ཚོའི་བཀའ་རྒྱ་མ་སླེབས་བར་དུ་(ཐབ་ཚང་)ནས་ཆུ་བཏོན་བཞིན་ཡོད། ང་ཚོས་"དེའི་ནང་དུ་(གྲུ་གཟིངས་)(གྲུ་གཟིངས་)(སེམས་ཅན་)ཆ་གཅིག་རེ་རེ་(ཕོ་མོ་)དང་། ནོ་ཨ་དང་མཉམ་དུ་དད་པ་ཅན་འགའ་ཤས་ལས་མེད་པ་ཤེས་རྟོགས་བྱུང་།
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁ་ཆེམ་པ་རྣམས་ལ་དཔེ་མཚོན་ཞིག་བཟོས་ཡོད། དེ་ནི་ནོ་ཨའི་ཨམ་སྲུ་དང་ལུཊ་ཀྱི་ཨམ་སྲུ་ཡིན། གཉིས་ཀ་ང་ཚོའི་ཞབས་ཞུ་བ་ཚོའི་ནང་ནས་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཅན་གྱི་ཞབས་ཞུ་བ་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་རྟོག་འོག་ཡོད། དེ་ནས་ཨམ་སྲུ་གཉིས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོའི་བཟའ་ཟླ་གཉིས་ལ་མགོ་སྐོར་བཏང་ཡོད་ཀྱང་། བཟའ་ཟླ་གཉིས་ཀྱིས་ཁོང་ཚོར་ཨ་ལཱ་ཧའི་(སྡུག་བསྔལ)ནས་རོགས་རམ་ཆུང་ཆུང་ཞིག་ཀྱང་བྱེད་ཐུབ་ཀྱི་མེད། དེ་ནས་(ཨམ་སྲུ་གཉིས་ལ་) "ཁྱེད་གཉིས་ཀ་(དམྱལ་བ)ལ་འགྲོ་མཁན་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་དམྱལ་བར་འགྲོ་ཤོག"ཅེས་བཤད་པ་རེད།