حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ
Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).
Agut cï bï lööŋkuɔ bɛ̈n ku ɣön ë mac (ɣön de thät) ee pïu bɛ̈i bei, ɣok aacï lueel, "Tääu ë yeen (thäät) ë tök (läi) kaarou (moc ku tik), ku (ku) paandu ke cie kɔc cï löŋ thɛɛr riɔ̈ɔ̈k ku (tɔ̈ɔ̈u ëya dɛ̈t) kɔc cï gam." Ku ëcï rot looi lɔn ye kɔc lik cï gam kek Nowa.
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
Allah acï thööŋ looi tënë kɔc cï gam, tiŋ Noah ku tiŋ Lut. Keek kaarou aa tɔ̈ në gël de kɔc ke Nhialic yiic kaarou në kɔckuɔ yiic; ku diäär kaarou aacï röörken kaarou ɣaac wei, ku röörken kaarou akëc keek kony në kë thiin koor tënë Allah (torment); ku acï lueel (tënë diäär kaarou), "Lak wedhie pan mac kek kɔc la (manh)."