فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).
Шунан һуң Беҙ уны һәм уның эйәрселәрен, ҡатынынан башҡаларын ҡотҡарҙыҡ. Ул (ҡатыны) ҡалғандарҙан ине.
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
Аллаһы Тәғәлә кәферҙәргә, Нухтың ҡатыны менән Луттың ҡатынына бер ҡисса килтерҙе. Икеһе лә Беҙҙең ҡолдарыбыҙҙан ике тәҡүә ҡоло күҙәтеүе аҫтында; һуңынан ике ҡатын ике иренә хыянат иткән, әммә ике ирҙәре уларға Аллаһтың (ғазапынан) әҙ генә лә ярҙам итә алмаған; Ҡатынға: «Икегеҙ ҙә йәһәннәмгә барыусылар менән бергә йәһәннәмгә барығыҙ», — тип әйтелгән.