اِذَآ اُلْقُوْا فِيْهَا سَمِعُوْا لَهَا شَهِيْقًا وَّهِيَ تَفُوْرُۙ
iżā ulqū fīhā sami‘ū lahā syahīqaw wa hiya tafūr(u).
जदुं उनेंगी उस च सुट्टी दित्ता गेया तां उनेंगी नरक दी भयानक आवाज़ां सुनीयां, जदुं ओह़ जलांदा हा।
تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِۗ كُلَّمَآ اُلْقِيَ فِيْهَا فَوْجٌ سَاَلَهُمْ خَزَنَتُهَآ اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيْرٌۙ
takādu tamayyazu minal-gaiẓ(i), kullamā ulqiya fīhā faujun sa'alahum khazanatuhā alam ya'tikum nażīr(un).
लगभग गुस्से च फटने दा। हर बारी जेकर कोई समूह (काफिरें दा) इस च सुट्टेआ जंदा ऐ तां ओह्दे रखवाले (उंदे कोला पुच्छदे न), “केह् कोई चेतावनी देने आह्ला नेईं हा जेह्ड़ा तुंदे कोल (इस दुनिया च) आया हा?”
نَارُ اللّٰهِ الْمُوْقَدَةُۙ
nārullāhil-mūqadah(tu).
(यानी) अल्लाह दी (सज़ा दी) अग्ग जो जली जांदी है,
الَّتِيْ تَطَّلِعُ عَلَى الْاَفْـِٕدَةِۗ
allatī taṭṭali‘u ‘alal-af'idah(ti).
जो (जला) दिल ते ।
اِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُّؤْصَدَةٌۙ
innahā ‘alaihim mu'ṣadah(tun).
सचमुच, अग्ग (अपने आप) उप्पर कस के बंद ऐ,
فِيْ عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ ࣖ
fī ‘amadim mumaddadah(tin).
(जदकि ओह) लंबे खंभे कन्ने बन्नी गेदे हे।