اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا سَوْفَ نُصْلِيْهِمْ نَارًاۗ كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُوْدُهُمْ بَدَّلْنٰهُمْ جُلُوْدًا غَيْرَهَا لِيَذُوْقُوا الْعَذَابَۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَزِيْزًا حَكِيْمًا
innal-lażīna kafarū bi'āyātinā sanuṣlīhim nārā(n), kullamā naḍijat julūduhum baddalnāhum julūdan gairahā liyażūqul-‘ażāb(a), innallāha kāna ‘azīzan ḥakīmā(n).
Yn wir, y rhai sy'n anghredu yn Ein hadnodau, byddwn yn eu rhoi yn uffern. Bob tro y llosgir eu croen, byddwn yn ei ddisodli â chroen arall, fel y byddant yn blasu'r gosb. Yn wir, mae Allah yn hollalluog, yn hollddoeth.
تَصْلٰى نَارًا حَامِيَةً ۙ
taṣlā nāran ḥāmiyah(tan).
maen nhw'n mynd i mewn i dân poeth iawn (uffern),
تُسْقٰى مِنْ عَيْنٍ اٰنِيَةٍ ۗ
tusqā min ‘ainin āniyah(tin).
wedi cael diod o ffynnon boeth iawn.
لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ اِلَّا مِنْ ضَرِيْعٍۙ
laisa lahum ṭa‘āmun illā min ḍarī‘(in).
Nid oes bwyd iddyn nhw ond o goed drain,
لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِيْ مِنْ جُوْعٍۗ
lā yusminu wa lā yugnī min jū‘(in).
nad yw'n eich gwneud chi'n dew ac nad yw'n dileu newyn.