وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
او هغه کسان چې له مهاجرینو او انصارو څخه لومړني (اسلام ته) راغلل او هغه کسان چې په ښه توګه یې د دوی پیروي وکړه، الله له دوی څخه راضي شو او دوی له الله څخه راضي شول. الله د دوی لپاره داسې باغونه چمتو کړي دي چې لاندې یې ویالې بهیږي. دوی به په کې د تل لپاره اوسیږي. دا لویه بریا ده.
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
او هغه خلک (انصار) چې د مدینې ښار یې نیولی و او د دوی (مهاجرینو) له راتګ څخه مخکې یې ایمان راوړی و، دوی له هغو کسانو سره مینه درلوده چې د دوی ځای ته هجرت کړی و. او دوی په خپلو زړونو کې د هغه څه لپاره خواهشات نه اچول چې دوی (مهاجرینو) ته ورکړل شوي وو؛ او دوی (مهاجرینو) ته تر ځانونو لومړیتوب ورکوي، که څه هم دوی هم اړ دي. او څوک چې ځان له بخل څخه وساتي، نو دوی بختور خلک دي.
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
او هغه کسان چې له دوی وروسته راغلل (مهاجر او انصار)، دوی دعا وکړه: "ای زموږ ربه، موږ او زموږ هغو وروڼو ته بښنه وکړه چې له موږ څخه مخکې یې ایمان راوړی و، او زموږ په زړونو کې د هغو کسانو په وړاندې کینه مه اچوه چې ایمان یې راوړی دی. ای زموږ ربه، په حقیقت کې ته ډېر مهربان او ډېر رحم کوونکی یې."