وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
Мухажир болон Ансарын дундаас анх (Исламын шашинд орсон) хүмүүс болон тэднийг сайн дагасан хүмүүст Аллах тааламжтай байсан бөгөөд тэд ч бас Аллах тааламжтай байв. Аллах тэдэнд зориулж доороос нь гол урсдаг цэцэрлэгүүдийг бэлдсэн бөгөөд тэд тэнд үүрд мөнх орших болно. Энэ бол агуу ялалт юм.
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Мадина хотыг эзлэн авч, тэднийг (Мухажирууд) ирэхээс өмнө итгэсэн хүмүүс (Ансарууд) өөрсдийн нутаг руу цагаачилсан хүмүүсийг хайрладаг байсан. Тэдэнд өгөгдсөн зүйлд (Мухажирууд) зүрх сэтгэлдээ хүсэл тэмүүлэл төрүүлдэггүй байсан; тэд бас хэрэгцээтэй байсан ч (Мухажируудыг) өөрсдөөсөө дээгүүр тавьдаг байв. Хэн харамч байдлаас өөрийгөө хамгаалдаг бол тэд бол азтай хүмүүс юм.
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
Тэдний дараа ирсэн хүмүүс (Мухажир болон Ансар) "Өө, Эзэн минь, биднийг болон биднээс өмнө итгэсэн ахан дүүсийг маань уучилж, итгэгчдэд бидний зүрх сэтгэлд хорон санаа бүү суулгаарай. Өө, Эзэн минь, үнэхээр Та бол хамгийн энэрэнгүй, хамгийн нигүүлсэнгүй юм" гэж залбирсан.