وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
Мөһәжирҙәр һәм ансарҙар араһында иң беренсе булып (ислам динен ҡабул иткәндәр) һәм уларға яҡшы эйәргәндәр Аллаһ уларҙан риза булды, улар ҙа Аллаһтан риза булды. Аллаһ уларға аҫтында йылғалар ағып ятҡан йәннәттәр әҙерләгән. Улар унда мәңге ҡаласаҡ. Был ҙур еңеү.
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Ә Мәҙинә ҡалаһын баҫып алған һәм улар (мөһәжирҙәр) (мөһәжирҙәр) килгәнгә тиклем иман килтергән кешеләр (ансарҙар), үҙ урындарына һижрәт иткәндәрҙе яраттылар. Һәм улар үҙҙәренә бирелгән нәмәләргә (мөһәжирҙәр) күңелдәренә нәфрәт һалманылар; һәм улар өҫтөнлөк бирә (Мөһәжир), үҙҙәренән өҫтөнөрәк, хатта улар ҙа мохтажлыҡ кисерһә лә. Ә кем үҙен һаманлыҡтан тота, тимәк, шул бәхетле кешеләр.
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
Уларҙан һуң килгәндәр (мөһәжирҙәр һәм ансарҙар) доға ҡылды: «Эй, Раббыбыҙ, беҙҙе һәм беҙҙән алда иман килтергән ҡәрҙәштәребеҙҙе ғәфү ит, иман килтергәндәргә ҡарата күңелдәребеҙгә яуызлыҡ һалма.